KWALIFIKACJA BPO1 - CZERWIEC 2012

PYTANIE NR 28.
Wyniki badań na zawartość metali ciężkich w glebach lekkich wskazują obecność: rtęci Hg=1,2 mg/kg suchej masy i miedzi Cu=50 mg/kg suchej masy. Czy przekroczone są dopuszczalne zawartości metali ciężkich w badanej glebie?
Ilustracja przedstawia tabelę dotyczącą dopuszczalnych zawartości metali ciężkich w glebach, co jest istotne w kontekście
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby ocenić wynik badania gleby, porównuje się stężenia metali (mg/kg suchej masy) z wartościami dopuszczalnymi właściwymi dla kategorii "gleby lekkie". W tym zadaniu podane wartości Hg=1,2 mg/kg s.m. i Cu=50 mg/kg s.m. są interpretowane jako przekraczające dopuszczalne poziomy, więc poprawny jest wniosek o przekroczeniu obu metali.

Pełne wyjaśnienie:

Wynik analizy gleby podaje zawartość metali ciężkich w jednostce mg/kg suchej masy. "Sucha masa" oznacza, że wynik odnosi się do próbki pozbawionej wody, co ułatwia porównywanie badań wykonanych w różnych warunkach wilgotności.

Aby odpowiedzieć na pytanie o przekroczenia, należy wykonać dwa niezależne porównania:

  • porównać zawartość rtęci (Hg) z dopuszczalną wartością dla gleb lekkich,
  • porównać zawartość miedzi (Cu) z dopuszczalną wartością dla gleb lekkich.

W praktyce zawodowej technika BHP takie porównanie wspiera ocenę ryzyka przy pracach ziemnych (np. wykopy, niwelacje, transport urobku), ponieważ zanieczyszczona gleba może powodować narażenie pośrednie: pylenie i wdychanie cząstek, kontakt skóry, przenoszenie zanieczyszczeń do pomieszczeń socjalnych, a także wtórne skażenie odzieży roboczej.

Odpowiedź "Zawartość rtęci i miedzi są przekroczone." jest właściwa, ponieważ w tym zadaniu podane wartości Hg=1,2 mg/kg s.m. oraz Cu=50 mg/kg s.m. należy uznać za wyższe od dopuszczalnych poziomów dla badanej kategorii gleby, co oznacza przekroczenie dla obu metali.

Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe z następujących powodów:

  • "Zawartość miedzi jest przekroczona, a zawartość rtęci jest w normie." – błąd polega na błędnej kwalifikacji rtęci jako nieprzekroczonej, mimo że wynik wymaga wniosku o przekroczeniu również dla Hg.
  • "Zawartość rtęci jest przekroczona, a zawartość miedzi jest w normie." – błąd polega na zaniżeniu oceny dla Cu; w zadaniu Cu także przekracza dopuszczalny poziom.
  • "Zawartość rtęci i miedzi są w normie." – to uogólnienie niezgodne z interpretacją podanych danych; ignoruje konieczność porównania z wartościami dopuszczalnymi i prowadzi do fałszywego poczucia bezpieczeństwa.

Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdzaj, czy pytanie wymaga oceny każdego parametru osobno (tu: Hg i Cu), oraz czy jednostka i podstawa odniesienia (tu: sucha masa) są zgodne z tabelą wartości dopuszczalnych używaną na zajęciach/egzaminie.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To jednostka stężenia odnoszona do próbki po wysuszeniu. Dzięki temu wynik nie zależy od chwilowej wilgotności gleby i można go porównywać z wartościami dopuszczalnymi podawanymi dla "suchej masy". W praktyce ułatwia to ocenę przekroczeń i ryzyka.
Trzeba porównać wynik laboratoryjny dla konkretnego metalu z odpowiednią wartością dopuszczalną/odniesienia dla danej kategorii gleby. Oceny dokonuje się osobno dla każdego metalu, bo każdy ma inne progi i inne znaczenie toksykologiczne.
Różne typy gleb mają inne właściwości sorpcyjne i retencję zanieczyszczeń, co wpływa na migrację metali i potencjalne narażenie. Dlatego wartości dopuszczalne mogą zależeć od kategorii gleby, a wynik trzeba interpretować w tym kontekście.
Tak. Prace ziemne mogą powodować pylenie i kontakt skóry z zanieczyszczoną glebą. BHP ocenia wtedy ryzyko, dobiera środki ograniczające pylenie, organizuje higienę pracy i wskazuje zasady postępowania z urobkiem, by ograniczyć narażenie pracowników.
Najczęściej: wdychanie pyłu (aerozol glebowy), kontakt ze skórą i przeniesienie zanieczyszczeń do ust (brak higieny rąk). Z punktu widzenia BHP ważna jest też kontaminacja odzieży i narzędzi oraz wynoszenie zanieczyszczeń poza strefę pracy.
Rtęć jest silnie toksyczna, może występować w różnych formach chemicznych i może kumulować się w łańcuchu pokarmowym. W praktyce oznacza to, że nawet relatywnie niewielkie zawartości w środowisku mogą mieć znaczenie zdrowotne i wymagać działań ograniczających narażenie.
W zadaniach może być analizowana jako metal, którego nadmiar w środowisku jest niepożądany. Kluczowe jest nie tyle nazewnictwo, co umiejętność interpretacji wyniku w odniesieniu do wartości dopuszczalnych oraz ocena skutków dla organizacji pracy i bezpieczeństwa.
Częste błędy to: ocenianie tylko jednego metalu, pomijanie kategorii gleby, mylenie jednostek (np. mg/kg z mg/l) oraz traktowanie "dużej" liczby jako przekroczenia bez sprawdzenia progu. Warto też uważać na ignorowanie zapisu "suchej masy".
Najczęściej przed inwestycją na terenach poprzemysłowych, przy rekultywacji, podczas oceny stanu środowiska w zakładzie lub gdy istnieje podejrzenie skażenia (np. składowiska, warsztaty, galwanizernie). Wynik pomaga podjąć decyzje o zabezpieczeniach i procedurach pracy.
Ćwicz rozpoznawanie jednostek (mg/kg, sucha masa), porównywanie wyników z tabelami wartości dopuszczalnych używanymi na zajęciach oraz wyciąganie wniosku "przekroczone/nieprzekroczone" osobno dla każdego parametru. Powtarzaj też powiązanie wyniku z działaniami BHP.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 58% zdających egzamin. średnie

Eksperci podkreślają: "Aby ocenić wynik badania gleby, porównuje się stężenia metali (mg/kg suchej masy) z wartościami dopuszczalnymi właściwymi dla kategorii "gleby lekkie"."

Materiały:

  • Materiały szkoleniowe z ochrony środowiska w BHP (interpretacja badań środowiskowych)
  • Podręczniki z toksykologii środowiskowej (metale ciężkie: źródła, skutki, drogi narażenia)
  • Instrukcje laboratoriów/IOŚ dotyczące poboru i interpretacji badań gleb (metodyka, sucha masa)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego