W opisanej sytuacji klientka przebywa na wczasach wykupionych w biurze podróży, a następnie dokupuje u rezydenta dodatkowe zwiedzanie (Luksor). Taki produkt turystyczny jest typowym przykładem imprezy/wycieczki fakultatywnej, czyli usługi nieobowiązkowej, oferowanej jako rozszerzenie programu pobytu.
Kluczowe jest tu rozróżnienie dwóch różnych "osi" klasyfikacji:
- Fakultatywność mówi o tym, czy świadczenie jest w cenie i w programie podstawowym, czy jest dodatkowo płatną opcją wybieraną przez chętne osoby.
- Zasięg terytorialny (np. krajowa/zagraniczna/międzynarodowa) opisuje, gdzie odbywa się impreza w sensie geograficznym, ale nie odpowiada na pytanie, czy była ona dokupiona jako opcja.
Odpowiedź "fakultatywną." jest poprawna, bo wskazuje właściwą cechę decydującą w tej sytuacji: dokupienie dodatkowej imprezy na miejscu.
Pozostałe odpowiedzi są nieadekwatne do intencji pytania: "zagraniczną.", "krajową." i "międzynarodową." mogą opisywać miejsce realizacji, ale nie wyjaśniają, że chodzi o wycieczkę dodatkową sprzedawaną u rezydenta. Ten typ pomyłki jest częsty, gdy zdający kieruje się jedynie skojarzeniem z nazwą kraju lub miasta, zamiast analizować informację "dodatkowa" i kanał zakupu "u rezydenta".
W praktyce zawodowej poprawne rozpoznanie wycieczki fakultatywnej pomaga w komunikacji z klientem: jasno oddziela się świadczenia gwarantowane w umowie od oferty opcjonalnej, często zależnej od minimalnej liczby uczestników i dodatkowej opłaty.
