Środki ochrony indywidualnej (ŚOI) to wyposażenie chroniące pracownika przed zagrożeniami, których nie da się wyeliminować w inny sposób (np. ochronniki słuchu, hełmy, rękawice, półmaski). W systemie zarządzania BHP kluczowe jest rozróżnienie: kto zapewnia ŚOI, a kto je stosuje i kto nadzoruje ich stosowanie.
Odpowiedź "pracodawcy." jest właściwa, ponieważ to pracodawca organizuje pracę i odpowiada za zapewnienie bezpiecznych i higienicznych warunków pracy, w tym za dobór, zakup, wydanie oraz wymianę ŚOI adekwatnych do zagrożeń na stanowisku. To także po stronie pracodawcy leży ustalenie zasad przydziału (np. na podstawie oceny ryzyka i instrukcji stanowiskowych) oraz zapewnienie, by środki były sprawne i spełniały wymagania.
Odpowiedź "służb bhp." jest nieprawidłowa, bo służba BHP pełni zwykle funkcję doradczą, kontrolną i opiniującą: może rekomendować dobór ŚOI, uczestniczyć w ocenie ryzyka i kontrolować przestrzeganie zasad, ale nie jest podmiotem, na którym spoczywa podstawowy obowiązek wyposażenia pracownika.
Odpowiedź "inspektora bhp." jest myląca: w praktyce inspektor (np. osoba prowadząca kontrole wewnętrzne lub zewnętrzny nadzór) może wskazywać nieprawidłowości i żądać usunięcia uchybień, lecz nie "wyposaża" pracowników w sensie organizacyjno-finansowym. Taka rola nie zastępuje odpowiedzialności pracodawcy.
Odpowiedź "samego pracownika." jest błędna, ponieważ pracownik ma przede wszystkim obowiązek używać przekazanych ŚOI zgodnie z instrukcją, dbać o nie w granicach ustalonych zasad oraz zgłaszać uszkodzenia. Przerzucenie obowiązku zapewnienia ŚOI na pracownika prowadziłoby do niespójności organizacyjnej i ryzyka, że środki będą nieodpowiednie do zagrożeń.
Na egzaminie warto zapamiętać schemat: pracodawca zapewnia, pracownik stosuje, a służba BHP wspiera i kontroluje.
