KWALIFIKACJA EKA4 - STYCZEŃ 2023

Wypowiedzenie umowy o pracę przez pracodawcę powinno opierać się na przyczynie związanej z pracą i zachowaniem pracownika, a nie na jego cechach osobistych czy światopoglądzie. Dlatego poprawna jest odpowiedź "odmówił udziału w szkoleniu BHP." – szkolenia z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy są elementem organizacji bezpiecznej pracy, a współdziałanie pracownika w tym zakresie jest kluczowe. Odmowa udziału w szkoleniu może być traktowana jako naruszenie obowiązków pracowniczych i jako przyczyna uzasadniająca decyzję kadrową.

Pozostałe propozycje są typowymi przykładami przyczyn, które nie powinny stanowić podstawy wypowiedzenia:

• "odmówił wstąpienia do związków zawodowych." – decyzja o przynależności związkowej (lub jej braku) należy do sfery wolności pracownika. Uzależnianie wypowiedzenia od takich decyzji oznaczałoby nadużycie władzy pracodawcy i ryzyko naruszenia praw pracowniczych.
• "jest osobą niepełnosprawną." – sama niepełnosprawność jest cechą prawnie chronioną w kontekście równego traktowania. Wypowiedzenie "za cechę" byłoby przykładem dyskryminacji. Co innego, gdyby istniały obiektywne, udokumentowane przesłanki związane z wykonywaniem obowiązków, ale tego w odpowiedzi nie ma.
• "jest innego wyznania." – wyznanie to sfera prywatna pracownika. Uczynienie z niej przyczyny wypowiedzenia byłoby klasycznym przypadkiem nierównego traktowania i naruszenia zasad bezstronności pracodawcy.

Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach tego typu szukaj opcji opisującej konkretne zachowanie związane z pracą (np. naruszenie obowiązków, odmowa wykonania polecenia, brak wymaganych uprawnień). Odpowiedzi o cechach osobistych (wyznanie, niepełnosprawność) albo o wolnościach pracowniczych (związki) zwykle sygnalizują przesłanki niedopuszczalne.