W wyrobach koszykarsko-plecionkarskich ważne jest rozróżnienie między konstrukcją nośną a wzorem przeplotu. W technikach osnowowych (osnowa = pręty pionowe) to właśnie pręty osnowy tworzą "szkielet" ściany bocznej, a elementy wątku (pręty/taśmy prowadzone poziomo) wypełniają przestrzeń, oplatając osnowę.
W pytaniu kluczowe jest zdanie: "w górnej części ściany bocznej pręty są wygięte półkoliście". Taki opis odpowiada typowemu wykończeniu wyrobów o konstrukcji osnowowej: końce prętów osnowy zostają zagięte na krawędzi (często w łuk/półkole) i następnie wplecione w sąsiednie elementy, tworząc stabilny, wzmocniony brzeg (często określany jako brzeg zapleciony). Dzięki temu krawędź jest sztywna, mniej podatna na rozchylenie oraz lepiej znosi codzienne użytkowanie.
- Odpowiedź poprawna: osnowowym — bo opis dotyczy właśnie zachowania i obróbki prętów osnowy na górnej krawędzi (wygięcie i zaplecenie), czyli elementu konstrukcyjnego charakterystycznego dla technik osnowowych.
- Jodełkowym — nazwa kojarzona z układem "na skos", przypominającym jodełkę. To odnosi się do wzoru przeplotu, a nie do samego faktu półkolistego zagięcia pionowych prętów na brzegu.
- Kostkowym — sugeruje regularny, "szachownicowy" rytm przeplatania. Taki opis dotyczy zwykle rysunku splotu (naprzemienności), a nie specyficznego wykończenia krawędzi przez zagięcie osnowy.
- Koronkowym — odnosi się do splotów ażurowych (z prześwitami), gdzie efekt wynika z rozstawu i sposobu przeplatania. Samo półkoliste wygięcie prętów przy brzegu nie definiuje splotu koronkowego.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w opisie pojawia się informacja o zaginaniu/wykańczaniu pionowych prętów na krawędzi, w pierwszej kolejności sprawdź, czy nie chodzi o technikę osnowową, gdzie osnowa jest podstawą konstrukcji. Nazwy takie jak jodełkowy czy kostkowy częściej identyfikują wzór, a nie zasadę budowy szkieletu wyrobu.
