W pytaniu trzeba wskazać zjawisko, które nie wynika z wyrobienia (zużycia) powierzchni głowicy lub wzornika. Zużycie tych elementów oznacza, że powierzchnie robocze tracą swój pierwotny kształt i gładkość, a szczeliny/prowadzenie masy przestają być stabilne. Skutkiem są typowe problemy jakościowe widoczne bezpośrednio w półfabrykacie.
Odpowiedź "powstania struktury spiralnej pasma masy" jest właściwa, ponieważ struktura spiralna sugeruje specyficzny sposób "skręcania" lub niejednorodnego ruchu masy w trakcie formowania. Samo wyrobienie powierzchni częściej daje objawy związane z niestabilnością wymiaru i ciągłością podawania, a nie charakterystyczny, uporządkowany wzór spiralny.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne (czyli mogą wynikać z wyrobienia)?
- "pęknięcia półfabrykatu" – zużyte elementy mogą powodować nierównomierne naprężenia, miejscowe przyhamowania przepływu lub uszkodzenia powierzchni, co sprzyja inicjacji pęknięć, zwłaszcza gdy masa jest na granicy plastyczności.
- "niejednorodnej grubości wyrobu" – to bardzo typowy skutek rozkalibrowania/wyrobienia: zmienia się efektywny przekrój kanału kształtującego i prowadzenie, więc wymiar wyrobu "pływa" w czasie.
- "zrywania masy" – wyrobienie może pogarszać ciągłość przepływu (np. przez nieszczelności, przywieranie w miejscach uszkodzeń lub wahania oporów), co objawia się rwaniem pasma.
Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach o przyczyny wad najpierw przypisz zużyciu oprzyrządowania te wady, które wynikają z utraty geometrii i gładkości (wymiar, ciągłość, uszkodzenia). Wady o "wzorze" (np. spiralność) często mają inne źródła związane z ruchem materiału w układzie.