Na szkicu wydawniczym (makiecie) stosuje się umowne oznaczenia, które pozwalają opisać geometrię układu strony jeszcze przed wykonaniem składu w programie DTP. Do najczęstszych parametrów należą: marginesy (wewnętrzny, zewnętrzny, górny, dolny), podział na łamy w obrębie kolumny oraz spad (obszar przeznaczony do obcięcia po wydruku).
Poprawna odpowiedź: szerokość marginesów wewnętrznych. Margines wewnętrzny to odległość między kolumną składu a krawędzią przy grzbiecie/oprawie. Na szkicach bywa oznaczany znakami wymiarowania (np. strzałkami i linią wymiarową) pokazującymi właśnie szerokość tej strefy. Jest to kluczowe, bo margines wewnętrzny wpływa na czytelność po oprawie (tekst nie może "wpadać" w grzbiet).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- Ilość łamów na kolumnie – liczba łamów dotyczy podziału kolumny na pionowe pasy tekstu (np. 2–4 łamy w gazecie). Oznacza się ją zwykle przez podział kolumny liniami lub opisem liczbowym, a nie wymiarowaniem marginesu przy krawędzi.
- Wielkość wysunięcia spadu – spad odnosi się do obszaru wychodzącego poza format netto strony (na zewnątrz), potrzebnego do bezbłędnego obcięcia. Symbole spadu wskazują rozszerzenie tła/obrazu poza krawędź cięcia, a nie odległość kolumny od grzbietu.
- Numer ramki tekstowej – numeracja ramek to identyfikator elementu (np. etykieta/indeks) w projekcie, a nie miara odległości. Sama liczba nie opisuje parametru geometrycznego marginesu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli znak na szkicu pokazuje odległość między krawędzią składu a krawędzią strony, myśl o marginesach; jeśli pokazuje "wyjście poza format", myśl o spadzie; jeśli dzieli kolumnę na pionowe części, to łamy.
