W ocenie morfologii krwi (zwłaszcza w rozmazie krwi) opisuje się nie tylko liczbę krwinek czerwonych, ale także ich cechy morfologiczne: wielkość, kształt oraz różne nieprawidłowości. Gdy w preparacie widoczne są erytrocyty o zróżnicowanej średnicy, a część krwinek wyraźnie odbiega od typowego rozmiaru dla danego gatunku, zjawisko to nazywa się anizocytozą.
Anizocytoza może wynikać m.in. z obecności jednocześnie krwinek mniejszych i większych (co w praktyce bywa opisywane jako współwystępowanie mikrocytów i makrocytów). W pracy technika weterynarii ważne jest poprawne nazwanie obserwacji, ponieważ ułatwia to lekarzowi weterynarii dalszą interpretację i łączenie obrazu rozmazu z możliwymi przyczynami (np. różnymi typami niedokrwistości, regeneracją po krwawieniu, zaburzeniami gospodarki żelazem lub innymi procesami chorobowymi).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "normocytoza" odnosi się do sytuacji, w której erytrocyty mają prawidłową wielkość — nie opisuje odchyleń ani zróżnicowania średnicy.
- "erytrocytoza" dotyczy zwiększenia liczby erytrocytów (czyli parametru ilościowego), a nie ich średnicy/rozmiaru w rozmazie.
- "erytroblastoza" odnosi się do obecności niedojrzałych form krwinek czerwonych (erytroblastów) lub zjawisk z tym związanych; nie jest nazwą dla różnic wielkości dojrzałych erytrocytów.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawiają się sformułowania typu "średnica odbiega od normy", "różna wielkość krwinek", myśl o terminach opisujących wielkość (anizocytoza, mikrocytoza, makrocytoza), a nie o terminach ilościowych (np. erytrocytoza).
