Infradźwięki to drgania akustyczne o bardzo niskich częstotliwościach, które w praktyce mogą towarzyszyć pracy maszyn wirujących oraz przepływom powietrza o dużej skali. W energetyce odnawialnej najbardziej charakterystycznym źródłem takich składowych są elektrownie wiatrowe: duże łopaty wirnika oraz oddziaływania aerodynamiczne (np. przepływ wokół łopat i masztu) mogą generować niskoczęstotliwościowe składowe ciśnienia akustycznego. Z tego powodu na etapie wyboru lokalizacji farm wiatrowych rozważa się wpływ akustyczny na otoczenie, w tym również pasma niskich częstotliwości.
Pozostałe odpowiedzi są mniej trafne w tym konkretnym ujęciu lokalizacyjnym. Pompa ciepła bywa źródłem hałasu i drgań (sprężarka, wentylator w jednostce zewnętrznej), ale skala zjawiska oraz typowe widmo emisji są inne niż w przypadku dużych turbin wiatrowych; częściej rozpatruje się komfort akustyczny w bezpośrednim sąsiedztwie budynku. Turbina wodna również jest maszyną wirującą, jednak w typowych warunkach pracy i w typowych lokalizacjach elektrowni wodnych zagadnienie infradźwięków nie jest najczęściej wskazywanym, rozpoznawalnym kryterium wyboru lokalizacji w porównaniu z elektrownią wiatrową. Biogazownia generuje hałas (np. od agregatów, wentylacji), ale nie jest to technologia najbardziej kojarzona z emisją infradźwięków jako kluczowym parametrem lokalizacyjnym.
Na egzaminie warto zapamiętać zasadę: jeśli pytanie dotyczy infradźwięków i lokalizacji w OZE, najczęściej sprawdzana jest świadomość oddziaływań akustycznych turbin wiatrowych oraz konieczność ich uwzględnienia w analizie środowiskowej i planowaniu inwestycji.
