W pomiarach przemieszczeń pionowych mostów (podpór i przęseł) kluczowe jest rozdzielenie punktów na repery odniesienia i repery kontrolowane. Repery odniesienia stabilizuje się poza zasięgiem deformacji obiektu, tak aby stanowiły możliwie niezmienny w czasie układ, do którego odnosi się wyniki z kolejnych epok pomiarowych.
Wymóg "większej niż 3" oznacza, że należy założyć co najmniej 4 repery odniesienia. Taka liczba nie jest przypadkowa: zapewnia redundancję, czyli możliwość wykrycia, że któryś reper odniesienia mógł ulec przemieszczeniu (np. w wyniku osiadania gruntu). Przy zbyt małej liczbie reperów rośnie ryzyko, że błędnie uzna się reper za stabilny i przeniesie błąd na ocenę przemieszczeń mostu.
Odpowiedź "mniejszej niż 3" jest niepoprawna, bo oznaczałaby maksymalnie 2 repery, co nie zapewnia wymaganego poziomu kontroli i wiarygodności układu odniesienia. Odpowiedzi "równej 2" oraz "równej 1" są błędne z tego samego powodu: pojedynczy lub dwa punkty odniesienia nie pozwalają sensownie ocenić stabilności samego odniesienia i zwiększają podatność na błędy systematyczne lub lokalne osiadania.
W praktyce repery odniesienia rozmieszcza się możliwie symetrycznie wokół obiektu i stabilizuje w sposób gwarantujący niezmienność położenia (np. na trwałych elementach lub jako repery głębinowe). Pomiary wykonuje się zwykle metodą niwelacji precyzyjnej, a wiarygodność monitoringu zależy wprost od jakości i liczby reperów odniesienia.
