W kablach teleinformatycznych wieloparowych (np. wiązkach par miedzianych) poszczególne pary przewodów nie są idealnie odseparowane. Między parami występują sprzężenia pojemnościowe i indukcyjne, które powodują przenoszenie części energii sygnału z jednej pary na inną. To zjawisko nazywa się przenikami (przesłuchami).
Dlaczego wzrost częstotliwości może nasilać problem? Przy wyższych częstotliwościach rośnie znaczenie parametrów pasożytniczych (pojemności i indukcyjności rozłożonych), a sygnał staje się bardziej podatny na sprzężenia i nierówności toru. W efekcie zakłócenia od przeników mogą stać się bardziej odczuwalne: spada margines jakości, rośnie liczba błędów transmisji, a w skrajnych przypadkach potrzebne jest obniżenie prędkości lub zmiana medium.
Odpowiedź "może powodować zakłócenia spowodowane przenikami." jest poprawna, bo opisuje typowy skutek pracy w wyższym paśmie w kablach wieloparowych: większe ryzyko przesłuchów między torami.
Stwierdzenia, że wzrost częstotliwości nie ma wpływu na zakłócenia, są zbyt kategoryczne. Nawet przy ekranowaniu przeniki mogą występować (choć mogą być mniejsze), a skuteczność zależy m.in. od konstrukcji kabla, jakości skrętu par, zakończeń oraz poprawnego uziemienia ekranu. Z kolei teza o "eliminacji" przeników jest błędna, bo sama zmiana częstotliwości nie usuwa mechanizmu sprzężeń — zwykle działa w przeciwnym kierunku.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawiają się sformułowania absolutne ("nie ma wpływu", "nawet jeżeli…") w tematach z EMC i transmisji, często są one podejrzane. W praktyce dominują zależności typu "może", "zależy od", "zwykle powoduje wzrost/ograniczenie".
