W zadaniu podano gotowy przelicznik surowcowy: z 20–30 g mąki uzyskuje się 1 porcję (80 g) ugotowanego makaronu. Pytanie dotyczy tego, ile mąki potrzeba na 10 porcji. Kluczowe jest zauważenie, że mąka jest podana jako zakres, więc wynik także powinien być zakresem.
Krok 1: ustal zależność na 1 porcję
1 porcja → 20–30 g mąki.
Krok 2: przelicz na 10 porcji (proporcja prosta)
10 porcji → (20–30 g) × 10.
- Dolna granica: 20 g × 10 = 200 g
- Górna granica: 30 g × 10 = 300 g
Dlatego poprawna jest odpowiedź "200-300 g".
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "400-500 g" – taki wynik odpowiadałby mniej więcej 40–50 g mąki na 1 porcję, czyli dwukrotnie większemu zużyciu niż w podanym przeliczniku. To typowy błąd polegający na nieuzasadnionym "podwojeniu" wartości.
- "600-700 g" – to jeszcze większe zawyżenie; często wynika z mylenia liczby porcji (10) z innym mnożnikiem albo z błędnego przesunięcia zera.
- "800-900 g" – wskazuje na całkowite pominięcie podanego przelicznika i przyjęcie, że na 1 porcję zużywa się blisko 80–90 g mąki, co nie wynika z treści zadania. To może być efekt skupienia się na masie porcji (80 g) zamiast na gramaturze mąki.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści jest zakres (np. 20–30 g), na końcu zawsze sprawdź, czy Twoja odpowiedź też jest zakresem, a nie jedną liczbą.
