KWALIFIKACJA BUD19 - STYCZEŃ 2015 (test 2)

PYTANIE NR 13.
Z jaką dokładnością należy wykonywać tyczenie sytuacyjne przewodów telekomunikacyjnych w ulicach?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Dokładność tyczenia sytuacyjnego przewodów telekomunikacyjnych w ulicach przyjmuje się na poziomie 0,10 m.
Wartość ta odpowiada typowym wymaganiom dla wyznaczania położenia elementów uzbrojenia w pasie drogowym i pozwala na poprawną realizację robót oraz kontrolę przebiegu trasy.

Pełne wyjaśnienie:

Tyczenie sytuacyjne to przeniesienie do terenu zaprojektowanego położenia obiektu w planie (na mapie) – w tym przypadku przebiegu przewodów telekomunikacyjnych w ulicach. W praktyce geodezyjnej oznacza to wyznaczenie osi/trasy oraz charakterystycznych punktów (np. załamań), tak aby wykonawca mógł prowadzić roboty zgodnie z projektem.

Odpowiedź "0,10 m" jest poprawna, ponieważ jest to wartość dokładności sytuacyjnej przypisywana tyczeniu przewodów telekomunikacyjnych w warunkach ulicznych. Jest to kompromis między realnymi możliwościami wykonania tyczenia w terenie zurbanizowanym (ograniczenia dostępu, elementy zagospodarowania, bezpieczeństwo ruchu) a potrzebą zachowania zgodności z projektem.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe:

  • "0,02 m" – zbyt rygorystyczna jak na typowe tyczenie trasy przewodu w ulicach; taka wartość bywa kojarzona z zadaniami wymagającymi bardzo wysokiej precyzji, ale nie jest standardowym wymaganiem dla tego rodzaju tyczenia.
  • "0,01 m" – jeszcze bardziej "laboratoryjna" dokładność; w warunkach terenowych ulicy zwykle nie stanowi wymaganego poziomu i może być mylona z parametrami instrumentu lub innymi rodzajami pomiarów.
  • "0,20 m" – zbyt mała dokładność; mogłaby prowadzić do zauważalnych odchyłek przebiegu trasy, zwiększać ryzyko kolizji i problemów na etapie realizacji oraz utrudniać prawidłowe dowiązanie do projektu.

Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o dokładności tyczenia zawsze zwracaj uwagę na rodzaj obiektu (np. telekomunikacja), środowisko pracy (ulice) oraz to, że chodzi o dokładność sytuacyjną (planarną), a nie wysokościową.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Tyczenie sytuacyjne to wyznaczenie w terenie położenia obiektu w planie, zgodnie z projektem (współrzędnymi, linią osi, punktami załamania). Wynikiem są punkty/linie pomocne wykonawcy do realizacji robót, np. wytyczenie przebiegu przewodu w ulicy.
Gdy w treści pojawia się "sytuacyjne", chodzi o położenie w poziomie (X,Y) – czyli plan. Dokładność wysokościowa dotyczy rzędnych (H). W zadaniach egzaminacyjnych kluczowe jest wyłapanie tego jednego słowa, bo wartości dokładności mogą się różnić.
Ulice to teren ograniczony przeszkodami i ruchem (krawężniki, ogrodzenia, studzienki, infrastruktura), co utrudnia ustawienie sprzętu i stabilizację punktów. Jednocześnie rośnie znaczenie bezpieczeństwa i zgodności z projektem, więc wymagania muszą być realistyczne i użyteczne wykonawczo.
Najczęstszy błąd to wybór "najmniejszej liczby", bo wydaje się najbardziej profesjonalna (np. 0,01 m). Drugi błąd to mylenie tyczenia z inwentaryzacją powykonawczą. Pomaga zasada: najpierw identyfikuj rodzaj pracy (tyczenie), potem obiekt (telekomunikacja) i środowisko (ulica).
W praktyce tyczy się przebieg trasy (oś), punkty załamania, charakterystyczne punkty włączeń, a także lokalizacje elementów towarzyszących, jeśli są w projekcie (np. miejsca posadowienia studni/skrzynek). Zakres zależy od dokumentacji i potrzeb wykonawcy.
Tak. Różne sieci (telekomunikacyjna, wodociągowa, gazowa, energetyczna) mogą mieć inne wymagania i ryzyka wykonawcze. Na egzaminie nie uogólniaj: jeśli w pytaniu podano konkretną sieć i warunki (np. "w ulicach"), traktuj to jako klucz do doboru właściwej dokładności.
Stosuje się kontrolne pomiary położenia wytyczonych punktów (np. sprawdzenie dowiązania do osnowy, pomiar kontrolny innym stanowiskiem) oraz ocenę zgodności z danymi projektowymi. Ważne jest też poprawne utrwalenie punktów (paliki, gwoździe, znaki) i opis.
Najczęściej przed rozpoczęciem robót ziemnych, aby wykonawca mógł prowadzić wykop zgodnie z projektem. Dodatkowo tyczenie może być powtarzane etapami (odcinki robocze) oraz wznawiane po przerwach lub po zniszczeniu znaków tyczenia.
Najczęściej stosuje się tachimetr (tyczenie punktów ze współrzędnych) oraz odbiorniki GNSS, jeśli warunki satelitarne są dobre. W pasie drogowym znaczenie mają ograniczenia widoczności, multipath i bezpieczeństwo pracy, dlatego dobór metody zależy od lokalnych warunków.
Zrób własną tabelę: rodzaj obiektu (sieć), środowisko (ulica/teren otwarty), rodzaj pracy (tyczenie/pomiar). Ucz się wartości jako par "obiekt–warunki–dokładność", a nie w oderwaniu. Trenuj na arkuszach i sprawdzaj, czy rozumiesz różnicę między sytuacyjną a wysokościową.
info

Statystycznie 48% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

Materiały:

  • Podręczniki do geodezji inżynieryjnej (rozdziały o tyczeniu i obsłudze inwestycji liniowych)
  • Materiały dydaktyczne do kwalifikacji BUD.18 dotyczące tyczenia uzbrojenia terenu
  • Zestawy zadań egzaminacyjnych z zakresu geodezyjnej obsługi sieci uzbrojenia terenu

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego