W pytaniu podano dwa kluczowe warunki: powiększenie liniowe 6× oraz docelową jakość wydruku 300 ppi. Przy skalowaniu obrazu do większego rozmiaru fizycznego (wydruk), ta sama liczba pikseli "rozciąga się" na większą długość, więc efektywne ppi spada proporcjonalnie do skali powiększenia.
Dlatego, aby po powiększeniu zachować 300 ppi na papierze, trzeba zeskanować materiał z odpowiednio większym ppi na etapie wejścia (skanu). Dla powiększenia liniowego 6× zależność jest prosta:
ppi skanu = ppi wydruku × współczynnik powiększenia
Podstawiamy dane:
- ppi wydruku: 300
- współczynnik powiększenia (liniowo): 6
Obliczenie: 300 × 6 = 1 800 ppi. Odpowiedź "1 800 ppi" jest poprawna, bo zapewnia, że po powiększeniu do 6× obraz nadal będzie miał około 300 ppi w finalnym rozmiarze.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne:
- "300 ppi" – to wartość docelowa na wydruku. Jeśli zeskanujesz w 300 ppi i powiększysz 6×, efektywnie otrzymasz ok. 50 ppi, czyli wyraźnie za mało.
- "50 ppi" – to rozdzielczość zbyt niska do druku wysokiej jakości; odpowiadałaby sytuacji po powiększeniu, gdy skan był wykonany tylko w 300 ppi.
- "6 400 ppi" – jest wartością nieuzasadnioną w tym zadaniu; wynikałaby z innego założenia (np. błędnego traktowania skali albo dążenia do nadmiarowej jakości), a nie z prostego mnożenia przez 6.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdzaj, czy w zadaniu podano powiększenie liniowe (wymiarowe). Wtedy mnożysz przez 6. Nie podnosisz do kwadratu, bo ppi opisuje gęstość wzdłuż długości, a nie "powierzchniową" liczbę pikseli.