Oznaczenie 230 V AC na danych znamionowych urządzeń (np. cewki elektrozaworu) odnosi się do wartości skutecznej napięcia przemiennego, czyli RMS. Wartość skuteczna jest tak zdefiniowana, aby napięcie przemienne powodowało w obciążeniu rezystancyjnym taki sam efekt cieplny (moc) jak pewne napięcie stałe.
Dla przebiegu sinusoidalnego opisanego zależnością u(t)=Umax·sin(ωt) istnieje ścisły związek między wartością maksymalną (szczytową) a skuteczną:
URMS=Umax/√2 (czyli około 0,707·Umax).
Dlatego odpowiedź "maksymalna napięcia podzielona przez √2" jest poprawna: wartość 230 V to nie amplituda, lecz RMS. Z tego wynika też praktyczna informacja: napięcie szczytowe w sieci 230 V wynosi około Umax=230·√2 ≈ 325 V, co ma znaczenie przy doborze izolacji i elementów.
Pozostałe odpowiedzi są błędne z następujących powodów:
- "średnia napięcia wyznaczona dla półokresu" – wartość średnia z półokresu sinusoidy nie jest wartością znamionową i wynosi (2/π)·Umax. Taka miara bywa używana w kontekście prostowania, ale nie opisuje zasilania AC w danych znamionowych.
- "średnia napięcia wyznaczona dla okresu" – dla idealnej sinusoidy symetrycznej względem zera wartość średnia z pełnego okresu jest równa 0 (dodatnia i ujemna połówka się znoszą), więc nie może odpowiadać 230 V.
- "maksymalna napięcia podzielona przez √3" – współczynnik √3 jest charakterystyczny dla zależności w układach trójfazowych (np. między napięciem fazowym i międzyfazowym), a nie dla relacji RMS–szczyt w jednofazowej sinusoidzie.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać: wartość z tabliczki AC = RMS. Jeśli potrzebujesz amplitudy (np. do oceny napięć szczytowych w układzie), przelicz ją przez √2.