Podczas rozkroju z szablonu elementy odzieży wycina się zwykle większe niż linia konstrukcyjna, czyli z pozostawieniem dodatku na szwy. Ten margines materiału jest potrzebny, aby dało się wykonać przeszycie w ustalonej odległości od brzegu (zgodnie z technologią szycia) i jednocześnie nie osłabić połączenia.
Odpowiedź "Aby zapobiec rozpruciu się szwów podczas użytkowania." jest poprawna w tym sensie, że właściwy dodatek na szwy wspiera trwałość i odporność połączenia: szew nie wypada zbyt blisko krawędzi, a materiał ma zapas, który przenosi obciążenia podczas noszenia, ruchu i zabiegów pielęgnacyjnych.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe lub drugorzędne:
- "Aby umożliwić regulację rozmiaru gotowego produktu." – możliwość korekt bywa efektem ubocznym zapasów, ale celem dodatku na szwy w rozkroju jest przede wszystkim technologia łączenia elementów (miejsce na wykonanie szwu), a nie projektowanie regulacji rozmiaru.
- "Aby zapewnić miejsce na zamocowanie guzików." – guziki mocuje się w zaprojektowanych miejscach (listwy, plisy, podkroje), a nie dlatego, że pozostawiono dodatek na szew na każdym łączeniu.
- "Aby umożliwić skomplikowane wzory haftu." – haft planuje się na elementach widocznych (przody, rękawy itp.) i nie wymaga pozostawiania dodatku na szwy przy liniach łączenia; to inny proces technologiczny.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się rozkrój z szablonu i "dodatek na szwy", myśl o miejscu na wykonanie szwu oraz o wytrzymałości połączenia, a nie o dodatkach dekoracyjnych czy osprzęcie.
