Betony lekkie uzyskuje się przede wszystkim przez zastosowanie kruszyw lekkich, czyli takich, które mają mniejszą gęstość i często strukturę porowatą. Dzięki temu gotowy beton ma niższą masę własną (ciężar objętościowy) niż beton na kruszywach zwykłych.
Odpowiedź "Keramzyt" jest poprawna, ponieważ keramzyt to klasyczny przykład kruszywa lekkiego w budownictwie. Jest to materiał o porowatej strukturze, który w mieszance betonowej pozwala uzyskać beton lżejszy, co jest celem technologii betonu lekkiego.
- "Żwir" jest kruszywem zwykłym (naturalnym, gęstym w porównaniu do kruszyw lekkich). Stosuje się go powszechnie do betonów zwykłych, gdzie nie zakłada się redukcji masy poprzez kruszywo.
- "Porfir łamany" (kruszywo łamane z porfiru) również należy traktować jako kruszywo zwykłe. Jest wybierane raczej ze względu na parametry mechaniczne i mrozoodporność, a nie dla obniżenia gęstości betonu.
- "Grys z otoczaków" to także kruszywo zwykłe. Zmiana kształtu/rodzaju obróbki kruszywa (grys vs żwir) nie czyni go kruszywem lekkim; o "lekkości" decyduje głównie gęstość i budowa wewnętrzna ziaren.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać prostą zasadę: jeśli w pytaniu pojawia się "beton lekki", to w odpowiedziach szukaj kruszyw porowatych i lekkich (np. keramzyt). Kruszywa typu żwir, grys, kruszywa łamane z twardych skał najczęściej prowadzą do betonów zwykłych, a nie lekkich.
