W rysunku technicznym budowlanym materiał elementu na przekroju rozpoznaje się nie po nazwie elementu (np. "fundament"), tylko po oznaczeniu graficznym – czyli szrafowaniu. Norma PN-B-01030:2000 porządkuje te oznaczenia, aby dokumentacja projektowa była czytelna i jednoznaczna.
W pokazanym przekroju fundament wypełniono ukośnymi liniami przerywanymi (z krótkich odcinków) i jednocześnie brak jest kółek/kropek lub innych dodatków. Taki zestaw cech odpowiada oznaczeniu betonu niezbrojonego.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do rysunku:
- "Zbrojonego." – beton zbrojony (żelbet) jest odróżniany przede wszystkim przez linie ciągłe w szrafowaniu; tu linie są przerywane.
- "Lekkiego." – beton lekki ma w oznaczeniu element dodatkowy (np. kółka) na tle linii przerywanych; na rysunku takich symboli nie ma.
- "Lekkiego zbrojonego." – jest to kombinacja cech betonu lekkiego i zbrojonego, więc również wymagałaby charakterystycznych dodatków (np. kółek) i/lub innej konwencji linii; rysunek tego nie pokazuje.
W praktyce (także przy obiektach małej architektury krajobrazu) umiejętność odczytu szrafowania pozwala szybko sprawdzić, jaki materiał przewidziano w projekcie oraz czy wykonanie jest zgodne z dokumentacją. Na egzaminie warto zawsze porównać: ciągłość linii oraz obecność symboli dodatkowych, bo to najczęstsze źródła pomyłek.
