KWALIFIKACJA DRM4 - CZERWIEC 2023

PYTANIE NR 5.
Z którego materiału wykonano siedzisko taboretu zgodnie z przedstawionym rysunkiem?
Ilustracja przedstawia rysunek techniczny przekroju taboretu, który jest związany z egzaminem zawodowym na stanowisko
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź "Z drewna." jest właściwa, gdy na rysunku siedzisko ma oznaczenie materiału jako drewno lite (np. opis materiału lub typowe kreskowanie/struktura).
Materiały płytowe (MDF, wiórowa, sklejka) zwykle są opisane inaczej lub rozpoznawalne po budowie warstwowej.

Pełne wyjaśnienie:

W tego typu zadaniu kluczowe jest odczytanie informacji o materiale z rysunku (opisu, legendy, oznaczeń lub sposobu przedstawienia przekroju). Odpowiedź "Z drewna." jest poprawna wtedy, gdy dokumentacja wskazuje na drewno lite jako materiał siedziska (np. poprzez podpis elementu, zestawienie materiałów albo sposób przedstawienia struktury).

Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują, jeśli rysunek wskazuje drewno?

  • "Z płyty MDF." – MDF to płyta pilśniowa o jednorodnej strukturze. W dokumentacji często występuje jako osobny zapis materiałowy (MDF) i nie jest utożsamiana z drewnem litym.
  • "Z płyty wiórowej." – płyta wiórowa jest materiałem warstwowym z wiórów; w opisach technologicznych i na rysunkach zwykle figuruje jako "płyta wiórowa"/"wiórowa", a nie "drewno".
  • "Ze sklejki." – sklejka ma charakterystyczną budowę z krzyżowo sklejanych fornirów. Jeżeli rysunek zawiera przekrój lub opis, sklejka bywa rozpoznawalna i powinna być nazwana wprost.

Wskazówka egzaminacyjna: najpierw szukaj podpisu materiału przy elemencie lub w tabeli/legendzie. Dopiero gdy go nie ma, analizuj cechy konstrukcyjne (jednorodność, warstwowość, kierunki warstw). To ogranicza ryzyko pomyłki między MDF, wiórową i sklejką.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
MDF to płyta drewnopochodna wytwarzana z włókien drzewnych łączonych spoiwem i prasowanych na gładką, jednorodną płytę. Drewno lite pochodzi bezpośrednio z tarcicy i ma naturalny układ słojów. W dokumentacji materiał bywa podany wprost jako "MDF" albo "drewno".
Najpewniejsze jest oznaczenie materiału w opisie elementu, legendzie lub zestawieniu materiałów. Gdy go nie ma, pomocne bywają cechy przedstawienia przekroju (brak warstw typowych dla płyt) i nazewnictwo elementu. W zadaniach egzaminacyjnych decyduje informacja z rysunku, nie domysł.
Sklejka to materiał warstwowy z cienkich arkuszy forniru sklejonych krzyżowo, co poprawia stabilność wymiarową. Drewno lite jest jednorodne i "pracuje" inaczej (pęcznienie, skurcz). W dokumentacji technologicznej sklejka zwykle występuje jako osobna pozycja materiałowa.
Płyta wiórowa składa się z wiórów i ma inną strukturę wewnętrzną niż MDF, co wpływa m.in. na wytrzymałość krawędzi i sposób mocowania okuć. MDF jest bardziej jednorodny i łatwiej się frezuje, ale obie płyty wymagają właściwego doboru narzędzi i parametrów, by uniknąć wykruszeń.
Spotyka się drewno lite (estetyka i wytrzymałość), sklejkę (stabilność), a także różne płyty w zależności od konstrukcji i wykończenia. Na egzaminie jednak nie zgaduje się "typowości" – należy wskazać materiał wynikający z dokumentacji/rysunku przypisanego do zadania.
Tak. Opis/legenda to informacja jednoznaczna i ma pierwszeństwo. Wygląd przekroju bywa uproszczony, a w zadaniach testowych może nie pokazywać wszystkich cech. Dlatego strategia: najpierw czytaj oznaczenia, potem dopiero interpretuj cechy geometryczne i konstrukcyjne.
Najczęstsze błędy to sugerowanie się nazwą "płyta" bez sprawdzenia oznaczeń, mylenie materiałów na podstawie przyzwyczajeń z warsztatu oraz ignorowanie legendy. Pomaga nawyk: zawsze szukaj w rysunku miejsca, gdzie podano materiał elementu (opis, tabela, uwagi).
Drewno lite wybiera się często, gdy liczy się trwałość, odporność na obciążenia punktowe i walory estetyczne (słoje). Płyty stosuje się, gdy ważna jest stabilność wymiarowa, powtarzalność i ekonomia. Decyzja zależy też od procesu obróbki, sposobu wykończenia oraz wymagań konstrukcyjnych wyrobu.
Materiał determinuje dobór narzędzi i parametrów: przy płytach trzeba ograniczać wykruszenia krawędzi, przy drewnie litym uwzględnia się kierunek włókien i ryzyko wyrwań. Inne są też wymagania dotyczące odciągu pyłu i jakości powierzchni. Dlatego rozpoznanie materiału z dokumentacji jest praktycznie kluczowe.
Ucz się systematycznie oznaczeń materiałów (opisy, skróty), ćwicz odczyt z legend i zestawień oraz porównuj typowe cechy materiałów: jednorodność MDF, struktura wiórów, warstwy sklejki i słoje drewna. Na egzaminie zacznij od wyszukania opisu materiału na rysunku.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 58% zdających egzamin. średnie

Źródła:

  • Encyklopedia PWN – hasło "MDF" (płyta pilśniowa średniej gęstości): https://encyklopedia.pwn.pl/ (wyszukiwanie hasła) - dostęp 2026-03-02
  • Encyklopedia PWN – hasło "Sklejka": https://encyklopedia.pwn.pl/ (wyszukiwanie hasła) - dostęp 2026-03-02

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z technologii drewna oraz materiałoznawstwa drzewnego (działy: płyty drewnopochodne)
  • Materiały szkolne/branżowe z rysunku technicznego meblarskiego i oznaczeń materiałów
  • Karty techniczne producentów płyt (MDF, wiórowe, sklejka) – rozdziały o budowie i zastosowaniu

Aktualizacja pytania: 03.04.2026



Aktualizacja pytania: 03.04.2026
📡 Brak połączenia internetowego