W konstrukcjach pufów kluczowe jest, aby materiał szkieletu/korpusu był sztywny, wystarczająco nośny oraz nadawał się do typowych połączeń stosowanych w tapicerstwie (wkręty, zszywki, klejenie, kątowniki). W praktyce warsztatowej często wykonuje się "skrzynkowy" korpus pufu z płyt meblowych, ponieważ ułatwia to zachowanie wymiarów, kąta prostego i stabilności całego wyrobu.
Odpowiedź "Płyty wiórowej." jest właściwa, ponieważ płyta wiórowa (w odmianach meblowych) jest powszechnie używana do wykonywania elementów konstrukcyjnych i korpusowych mebli, w tym prostych konstrukcji pufów. Zapewnia dobrą stabilność wymiarową i pozwala na wykonywanie typowych połączeń w konstrukcjach płytowych.
- "Sklejki." – sklejka również może być używana w meblarstwie, ale wybór jej jako jedynej poprawnej odpowiedzi byłby uzasadniony raczej w konstrukcjach, gdzie liczy się mniejsza masa, większa sprężystość lub specyficzny sposób gięcia/kształtowania. Nie jest to domyślny materiał dla każdej konstrukcji pufu.
- "Płyty pilśniowej." – płyty pilśniowe bywają stosowane jako elementy pomocnicze (np. lekkie wypełnienia, przegrody, elementy nienośne). W konstrukcji nośnej pufu mogą okazać się zbyt słabe lub zbyt podatne na uszkodzenia przy połączeniach mechanicznych.
- "Lignostonu." – to materiał specjalistyczny, który nie jest typowym wyborem dla standardowych konstrukcji pufów w praktyce szkolnej i warsztatowej; zwykle nie ma potrzeby stosowania go zamiast standardowych płyt meblowych.
Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach o dobór tworzywa drzewnego do konstrukcji tapicerowanej warto rozważyć, czy element ma być nośny (korpus, stelaż) czy nienośny (np. dno, maskownice) oraz jakie połączenia będą wykonywane. To zwykle prowadzi do właściwego wyboru materiału.
