Końcówki tulejkowe (tulejki kablowe) stosuje się głównie na przewodach linkowych, aby uporządkować i wzmocnić końcówkę żyły przed wprowadzeniem jej do zacisku (np. śrubowego lub sprężynowego). Dzięki temu pojedyncze druciki linki nie rozchodzą się, nie są ścinane przez śrubę i połączenie jest bardziej powtarzalne.
Do wykonania takiego zakończenia używa się zaciskarki do tulejek (praski). Narzędzie to rozpoznaje się po tym, że ma:
- część roboczą z matrycami/gniazdami dobranymi do przekrojów tulejek,
- mechanizm zapewniający odpowiedni docisk (często zapadkowy),
- profil zacisku przeznaczony typowo do tulejek (np. kwadratowy/trapezowy – zależnie od narzędzia i systemu).
Dlaczego ta odpowiedź jest poprawna? Ponieważ tylko zaciskarka wykonuje operację zaprasowania tulejki na żyle: tulejka odkształca się plastycznie i obejmuje przewód, tworząc trwałe mechanicznie i elektrycznie zakończenie.
Dlaczego pozostałe narzędzia są niepoprawne? Pozostałe przedstawione narzędzia (typowo spotykane w zestawie monterskim) służą do innych czynności, takich jak cięcie przewodów, zdejmowanie izolacji, chwytanie/skręcanie elementów lub wkręcanie. Takie narzędzia nie mają odpowiednich matryc i nie zapewniają kontrolowanego docisku potrzebnego do prawidłowego zacisku tulejki.
Wskazówka egzaminacyjna: na rysunku szukaj charakterystycznej głowicy z wieloma gniazdami na różne przekroje tulejek oraz mechanizmu wymuszającego pełny cykl zacisku. To najszybszy sposób odróżnienia zaciskarki od szczypiec uniwersalnych.
