Analizator spalin pozwala wnioskować o składzie mieszanki paliwowo-powietrznej oraz o jakości spalania. Kluczowym parametrem jest współczynnik lambda (λ), czyli stosunek ilości powietrza rzeczywistej do teoretycznie potrzebnej do całkowitego spalenia paliwa.
Interpretacja λ:
- λ = 1 oznacza mieszankę stechiometryczną (proporcja "idealna").
- λ < 1 oznacza mieszankę bogatą (nadmiar paliwa lub niedobór powietrza).
- λ > 1 oznacza mieszankę ubogą (nadmiar powietrza).
Jeżeli odczyt wskazuje λ = 0,907, to jest to wartość mniejsza od 1, więc silnik pracuje na mieszance bogatej. W praktyce bogata mieszanka często wiąże się z podwyższonym CO i bardzo niskim O2 w spalinach, bo dostępny tlen zostaje zużyty w procesie spalania.
Drugim elementem odpowiedzi są węglowodory (HC) wyrażane w ppm. HC to w dużej mierze miara niespalonego paliwa (lub przerw w zapłonie), a ich interpretacja bywa jakościowa:
- wartości poniżej ok. 100 ppm uznaje się za małe,
- wyższe wartości sugerują pogorszenie spalania lub nieskuteczność układu oczyszczania spalin.
Przy HC = 35 ppm mówimy o małej ilości węglowodorów. To ważne, bo obala częsty skrót myślowy: "bogata mieszanka zawsze daje duże HC". W rzeczywistości, przy sprawnym zapłonie i prawidłowym dopalaniu w układzie wydechowym, HC mogą pozostać niskie mimo wzbogacenia.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- Warianty z "ubogą" są sprzeczne z definicją λ, bo przy λ < 1 nie ma nadmiaru powietrza.
- Warianty z "duże ilości węglowodorów" nie pasują do odczytu 35 ppm, który jest wartością niską.
Na egzaminie warto zawsze sprawdzić, czy oba człony odpowiedzi (mieszanka + HC) jednocześnie pasują do wyników analizatora.
