Spalarnia komunalna (instalacja termicznego przekształcania odpadów) wymaga wsadu, który da się spalać i zapewni odpowiednią wartość opałową. Z tego powodu do takich instalacji kieruje się przede wszystkim frakcje palne z odpadów komunalnych (często z odpadów zmieszanych lub po sortowaniu), a nie typowe frakcje obojętne.
Odpowiedź "Tworzywa sztuczne." jest poprawna, ponieważ większość tworzyw jest materiałem palnym; w strumieniu odpadów resztkowych może stanowić część frakcji energetycznej. W praktyce część tworzyw może być kierowana do recyklingu, ale z punktu widzenia samej technologii spalania tworzywa należą do grupy odpadów, które mogą podlegać termicznemu przekształcaniu.
Pozostałe propozycje są niepoprawne z przyczyn technologicznych:
- "Gruz ceglany." to odpad mineralny, zasadniczo obojętny i niepalny. W spalarni nie pełni roli paliwa, a jedynie zwiększa ilość żużla/popiół, obniżając efektywność.
- "Odpady metalowe." nie są paliwem; metal nie spala się w typowych warunkach procesu jak frakcja energetyczna. Ponadto metale są wartościowym surowcem do odzysku materiałowego.
- "Szkło." również jest frakcją niepalną i obojętną; w spalarni nie ulega spaleniu, a jedynie stanowi balast zwiększający pozostałości po procesie.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy spalarni, najpierw oceń, czy materiał jest palny i czy ma sens jako wsad energetyczny. Frakcje mineralne i typowe surowce niepalne zwykle nie są właściwą odpowiedzią.
