Polecenie netstat w systemie Windows jest narzędziem diagnostycznym, które pokazuje informacje warstwy transportowej i sesyjnej: aktywne połączenia TCP, porty nasłuchujące (LISTENING) oraz – zależnie od przełączników – nazwy/numery portów, adresy lokalne i zdalne, stany połączeń, a czasem także identyfikatory procesów.
Jeżeli na rysunku przedstawiono tabelaryczny zestaw wpisów typu: adres lokalny, adres zdalny, port, stan (np. ESTABLISHED/LISTENING/TIME_WAIT), to jest to charakterystyczny "wydruk" narzędzia netstat. W praktyce administrator używa go m.in. do sprawdzenia, czy dana usługa rzeczywiście nasłuchuje na porcie, czy występują nietypowe połączenia oraz czy problem dotyczy zestawiania sesji TCP.
Pozostałe polecenia służą do innych celów i zwykle generują inny typ wyniku:
- tracert pokazuje kolejne przeskoki (hopy) do hosta docelowego wraz z czasami odpowiedzi – wynik przypomina listę routerów po drodze, a nie listę portów/połączeń.
- ping testuje osiągalność hosta i opóźnienia (ICMP) – wynikiem są komunikaty o czasie, TTL i ewentualnej utracie pakietów, bez informacji o portach i stanach TCP.
- ipconfig wyświetla konfigurację interfejsów (adres IP, maska, brama, DNS) – to dane konfiguracyjne, a nie zestawienie bieżących sesji i portów.
Na egzaminie warto nauczyć się rozpoznawać po "kształcie" wyniku: lista hopów → tracert, statystyka ICMP i czasy → ping, parametry kart sieciowych → ipconfig, tabela połączeń/portów → netstat.
