Kosztorys rozbiórki ma odzwierciedlać pełny zakres nakładów i kosztów związanych z usunięciem obiektu oraz doprowadzeniem terenu do stanu wymaganego w kontrakcie. Dlatego w praktyce analizuje się kilka grup czynników: parametry obiektu, organizację robót i gospodarkę odpadami.
Odpowiedź "Wszystkie powyższe" jest właściwa, ponieważ:
- Wielkość budynku i rodzaj użytych materiałów wpływają na technologię rozbiórki (ręczna/mechaniczna), dobór sprzętu, liczbę pracowników, tempo robót oraz ryzyko i trudność demontażu. Inne nakłady będą dla lekkich przegród, inne dla masywnych elementów żelbetowych.
- Czas potrzebny na rozbiórkę jest powiązany z organizacją robót (harmonogram, liczba zmian, dostępność sprzętu i ludzi). Wpływa też na koszty pośrednie: utrzymanie zaplecza, dozór, kierowanie robotami czy koszty mobilizacji sprzętu.
- Ilość odpadów do usunięcia generuje koszty segregacji, załadunku, transportu oraz zagospodarowania/utylizacji. W rozbiórkach często to właśnie logistyka odpadów stanowi istotną pozycję kosztową.
Pozostałe odpowiedzi są niepełne lub błędne: wskazanie tylko gabarytów i materiałów pomija logistykę i koszty odpadów, a wskazanie tylko czasu i odpadów pomija wpływ konstrukcji i materiałów na dobór technologii. Odpowiedź "Żaden z powyższych" jest sprzeczna z praktyką kosztorysowania, bo wszystkie wymienione czynniki realnie wpływają na koszt rozbiórki.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o kosztorysowanie szukaj czynników, które zmieniają nakłady R (robocizna), S (sprzęt) i koszty zagospodarowania materiałów/odpadów. Jeśli kilka odpowiedzi opisuje różne, istotne grupy czynników, zwykle chodzi o odpowiedź łączną.
