Pytanie dotyczy granic kompetencji opiekuna medycznego. W praktyce opiekun medyczny wspiera personel pielęgniarski w opiece nad osobą chorą i niesamodzielną, wykonując przede wszystkim czynności opiekuńcze oraz wybrane czynności medyczno‑pielęgnacyjne o charakterze podstawowym i bezpiecznym.
Dlaczego poprawna jest odpowiedź: "Podawanie leków dożylnych pacjentowi"?
Podanie dożylne wymaga dostępu do żyły, znajomości zasad aseptyki, oceny ryzyka powikłań oraz bieżącej oceny stanu pacjenta podczas i po podaniu. To procedura zastrzeżona dla zawodów posiadających uprawnienia do wykonywania takich świadczeń (np. pielęgniarka, lekarz, ratownik medyczny). Dlatego dla opiekuna medycznego jest to działanie niepoprawne w zakresie obowiązków.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne jako wybór (czyli są działaniami prawidłowymi dla opiekuna)?
- Pomoc pacjentowi w codziennej higienie – to klasyczna czynność opiekuńcza: toaleta ciała, wsparcie w samoobsłudze, dbanie o komfort i profilaktykę powikłań unieruchomienia.
- Monitorowanie podstawowych parametrów życiowych pacjenta – rozumiane jako wykonywanie prostych pomiarów (np. ciśnienie, tętno, temperatura, saturacja) i przekazywanie wyników osobie uprawnionej. To element obserwacji i bezpieczeństwa pacjenta.
- Wspieranie pacjenta w spożywaniu posiłków – obejmuje karmienie lub pomoc w jedzeniu, ocenę tolerancji posiłku i zgłaszanie problemów (np. krztuszenie) personelowi medycznemu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedzi pojawia się droga podania leku wymagająca wkłucia (zwłaszcza dożylna), zwykle oznacza to procedurę poza zakresem opiekuna medycznego. Natomiast higiena, żywienie i podstawowe pomiary to trzon zadań opiekuna w placówkach opieki długoterminowej i szpitalach.
