Prawo powszechnie obowiązujące to takie, które ustanawia normy generalne i abstrakcyjne, czyli skierowane do nieoznaczonego imiennie kręgu adresatów i odnoszące się do powtarzalnych sytuacji. Z perspektywy obywatela oznacza to, że obowiązek lub uprawnienie wynika z aktu normatywnego niezależnie od tego, czy dana osoba wyraża na to zgodę.
Odpowiedź "Ustawa" jest poprawna, ponieważ ustawa jest podstawowym aktem stanowienia prawa powszechnie obowiązującego: jest uchwalana w procedurze ustawodawczej i tworzy normy wiążące wszystkich, do których są adresowane.
Odpowiedź "Rozporządzenie" bywa myląca: rozporządzenie także należy do źródeł prawa powszechnie obowiązującego, ale jest aktem wykonawczym, wydawanym na podstawie upoważnienia ustawowego i w celu wykonania ustawy. W praktyce egzaminacyjnej pytanie często ma rozróżnić akty normatywne od aktów stosowania prawa; w takim ujęciu ustawa jest najbardziej klasycznym przykładem prawa powszechnego.
Odpowiedź "Orzeczenie sądu" jest nieprawidłowa, ponieważ wyrok/postanowienie sądu to akt stosowania prawa w konkretnej sprawie. Wiąże przede wszystkim strony danego postępowania (skutek "inter partes") i nie tworzy ogólnych norm dla wszystkich obywateli. W Polsce nie funkcjonuje precedens jako formalne źródło prawa powszechnie obowiązującego.
Odpowiedź "Wszystkie powyższe" jest nieprawidłowa, bo obejmuje "orzeczenie sądu", które nie jest źródłem prawa powszechnie obowiązującego.
Wskazówka do nauki: zapamiętaj podział: stanowienie prawa (akty normatywne, np. ustawa) vs stosowanie prawa (decyzje i wyroki w indywidualnych sprawach).
