W jednostkowym sprawozdaniu finansowym liczby pokazane w bilansie oraz w rachunku zysków i strat często wymagają kontekstu: opisania przyjętych zasad, doprecyzowania składu pozycji, wskazania przyczyn zmian oraz ujawnienia informacji, których nie da się sensownie przedstawić w samej tabeli.
Dlatego poprawne jest stwierdzenie: "Informacja dodatkowa służy do wyjaśnienia i uzupełnienia danych zawartych w bilansie oraz rachunku zysków i strat." Taka rola jest spójna z praktyką sprawozdawczości: noty/objaśnienia mają wspierać zrozumienie danych liczbowych i zwiększać porównywalność oraz wiarygodność informacji dla odbiorcy sprawozdania.
Pozostałe propozycje nie opisują ogólnej funkcji informacji dodatkowej:
- "Prezentowanie prognoz finansowych jednostki na przyszły rok" – prognozy i budżety należą do planowania i rachunkowości zarządczej, a nie do standardowej treści sprawozdania finansowego za okres sprawozdawczy.
- "Przedstawianie szczegółowych danych o wynagrodzeniach członków zarządu" – nawet jeśli pewne ujawnienia dotyczą organów jednostki, to jest to tylko możliwy fragment ujawnień, a nie definicja roli całej informacji dodatkowej; ponadto odpowiedź jest zbyt wąska, by oddać główną funkcję tej części sprawozdania.
- "Prezentowanie listy wszystkich pracowników" – takie zestawienie nie jest typowym ujawnieniem sprawozdawczym; informacja dodatkowa dotyczy przede wszystkim objaśnień do danych finansowych, a nie ewidencji imiennej pracowników.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedzi pojawiają się słowa "wyjaśnia", "uzupełnia", "objaśnia pozycje" lub "daje kontekst do liczb", zwykle trafiają one w sens informacji dodatkowej. Odpowiedzi o prognozach lub bardzo szczegółowych listach personalnych najczęściej nie opisują jej podstawowej roli.
