Najtrafniejsze jest stwierdzenie: "Środki ochrony roślin mogą powodować zmniejszenie populacji pszczół miodnych." W praktyce wpływ zależy od rodzaju preparatu (szczególnie substancji czynnej), dawki, terminu zabiegu, sposobu aplikacji oraz tego, czy pszczoły mają możliwość kontaktu z pozostałościami na roślinach lub w środowisku. Oprócz ostrych zatruć istotne są także skutki subletalne (np. osłabienie orientacji czy zdolności żerowania), które pośrednio mogą przekładać się na kondycję rodziny i liczebność populacji.
Stwierdzenie "Wszystkie środki ochrony roślin są bezpieczne dla pszczół miodnych." jest nieprawidłowe, bo obejmuje "wszystkie" środki, a ich profil ryzyka bywa różny; część substancji jest niebezpieczna dla owadów i wymaga szczególnych ograniczeń stosowania.
Stwierdzenie "Środki ochrony roślin zawsze zabijają pszczoły miodne." również jest błędne, ponieważ słowo "zawsze" czyni tezę fałszywą: nie każdy preparat jest insektycydem, a nawet przy preparatach stwarzających ryzyko efekt zależy od ekspozycji (np. wykonania zabiegu poza aktywnością oblotu i zgodnie z zaleceniami).
Stwierdzenie "Środki ochrony roślin zwiększają produktywność pszczół miodnych." nie opisuje typowego, oczekiwanego działania tych środków. Celem środków ochrony roślin jest ograniczanie agrofagów, a nie poprawa biologicznej "produktywności" pszczół; ewentualne pośrednie korzyści dla plonu roślin nie oznaczają wzrostu wydajności rodzin pszczelich.
W przygotowaniu do egzaminu warto zapamiętać zasadę: ryzyko dla pszczół = toksyczność × narażenie. Nawet substancja toksyczna może stanowić mniejsze ryzyko, gdy ograniczy się narażenie przez właściwy termin i sposób wykonania zabiegu.
