Nieprawdziwe jest stwierdzenie: "Sterylizacja narzędzi tnących jest niezbędna tylko w przypadku widocznych zanieczyszczeń." To typowy błąd wynikający z utożsamienia "czystości na oko" z bezpieczeństwem mikrobiologicznym. Narzędzie może wyglądać na czyste, a mimo to przenosić drobnoustroje (np. po kontakcie ze skórą, mikrourazami lub materiałem biologicznym). Dlatego kryterium widocznych zabrudzeń nie może decydować o tym, czy narzędzie ma zostać poddane procesowi zapewniającemu bezpieczeństwo dla kolejnego klienta.
Stwierdzenie: "Autoklaw zapewnia najwyższy poziom sterylizacji." jest uznawane za prawdziwe w ujęciu egzaminacyjnym, ponieważ autoklaw jest standardowym urządzeniem stosowanym do sterylizacji narzędzi odpornych na warunki procesu, zapewniając wysoki poziom bezpieczeństwa mikrobiologicznego w porównaniu z metodami, które nie są sterylizacją (np. sama dezynfekcja).
Stwierdzenie: "Po sterylizacji narzędzia powinny być przechowywane w czystym, zamkniętym pojemniku." jest prawdziwe, bo nawet prawidłowo wysterylizowane narzędzia mogą zostać wtórnie skażone, jeśli będą przechowywane w sposób niechroniący przed kurzem, dotykiem czy kontaktem z powierzchniami niejałowymi. Zamknięty, czysty pojemnik (lub inne rozwiązanie zabezpieczające) ma utrzymać efekt procesu do czasu użycia.
Stwierdzenie: "Narzędzia powinny być sterylizowane po każdym kliencie." jest prawdziwe jako zasada organizacyjna odnosząca się do narzędzi wielorazowych, które w praktyce salonu mogą stanowić drogę przenoszenia zakażeń. Egzamin sprawdza tu nawyk myślenia "każdy klient = nowy, bezpieczny zestaw narzędzi", a nie podejście warunkowe oparte na tym, czy widać zabrudzenia.
Wskazówka do nauki: zapamiętaj regułę: "czyste nie znaczy jałowe". Jeśli narzędzie ma kontakt z kolejnymi osobami, decyzji o postępowaniu nie opiera się na wyglądzie, tylko na ryzyku zakażenia i wymaganej procedurze obiegu narzędzi.
