Zasada stałego otworu (system stałego otworu) polega na tym, że w danej grupie połączeń utrzymuje się ten sam typ pola tolerancji otworu, a dobiera się różne pola tolerancji wałka tak, aby uzyskać wymagany charakter pasowania (luzowe, przejściowe lub wciskowe).
W praktycznej konwencji zapisu pasowania (spotykanej na rysunkach i w dokumentacji) para jest podawana jako: otwór/wałek. Dlatego w odpowiedzi należy sprawdzić, czy pierwszy człon wskazuje otwór wykonany według zasady stałego otworu.
W systemie stałego otworu otwór jest oznaczany literą H. Oznacza to, że pole tolerancji otworu jest "zakotwiczone" przy wymiarze nominalnym (dolna odchyłka równa 0), a różnice w dopasowaniu uzyskuje się przez dobór wałka (np. e, f, g, h, k, m itd. – zależnie od wymagania).
Dlaczego H7/e6 jest poprawne?
Bo pierwszy człon to H7, czyli otwór w polu tolerancji H, a drugi człon e6 opisuje wałek. To spełnia warunek "stałego otworu".
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- E6/h7 – otwór ma pole E, a nie H, więc nie jest to zasada stałego otworu. Dodatkowo "h7" wskazuje wałek w polu h, co pasuje raczej do rozważań o stałym wałku.
- S7/f6 – otwór ma pole S, więc nie spełnia warunku systemu stałego otworu (brak "H" po stronie otworu).
- F6/s7 – otwór ma pole F, a nie H; ponadto wałek "s7" sugeruje inne położenie pola tolerancji, ale kluczowy błąd to brak litery H przy otworze.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal, czy pytanie dotyczy stałego otworu czy stałego wałka, a potem szukaj odpowiednio litery H (otwór) albo h (wałek) we właściwej części zapisu.
