Zabezpieczenie silnika trójfazowego przed przeciążeniem ma chronić uzwojenia przed przegrzaniem, gdy prąd jest podwyższony przez dłuższy czas (np. zbyt duże obciążenie mechaniczne, zatarte łożysko, niewłaściwe nastawy, praca w ciężkich warunkach).
Do tej funkcji stosuje się typowo aparat z członem przeciążeniowym (termicznym), który reaguje na prąd w czasie (charakterystyka zwłoczna). W praktyce spotkasz to jako wyłącznik silnikowy lub przekaźnik termiczny współpracujący ze stycznikiem. W zadaniu urządzeniem przeznaczonym do tej ochrony jest "Urządzenie 3".
Pozostałe typowe aparaty spotykane na takich planszach często pełnią inne role:
- Aparat łączeniowy/sterujący (np. stycznik) załącza i wyłącza silnik, ale sam z siebie nie zapewnia właściwej ochrony przeciążeniowej uzwojeń.
- Zabezpieczenie zwarciowe (np. bezpiecznik, wyłącznik nadprądowy) działa głównie przy dużych prądach zwarciowych; może nie chronić poprawnie przed długotrwałym przeciążeniem charakterystycznym dla napędów.
- Wyłącznik różnicowoprądowy (jeśli występuje wśród opcji) służy do ochrony przeciwporażeniowej i przy prądach upływu, a nie do ochrony termicznej silnika.
Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach o przeciążenie szukaj aparatu, którego zadaniem jest reakcja na prąd w czasie (termika/bimetal/nastawa prądowa silnika), a nie elementu służącego wyłącznie do łączenia lub ochrony przeciwporażeniowej.