Sprzężenie magnetyczne (nazywane też sprzężeniem indukcyjnym) oznacza, że zmienny w czasie prąd w jednym obwodzie wytwarza zmienne pole magnetyczne, a to pole powoduje powstanie napięcia indukowanego w innym obwodzie. Zjawisko to opisuje pojęcie indukcyjności wzajemnej i jest podstawą działania transformatora.
Odpowiedź "Cewki" jest poprawna, ponieważ cewka jest elementem, którego istotą działania jest magazynowanie energii w polu magnetycznym. Gdy w pobliżu znajdują się dwie cewki (lub uzwojenia na wspólnym rdzeniu), strumień magnetyczny wytworzony przez jedną może obejmować drugą, co prowadzi do sprzężenia magnetycznego.
Pozostałe odpowiedzi nie pasują do definicji sprzężenia magnetycznego:
- "Diody" są elementami półprzewodnikowymi o nieliniowej charakterystyce prądowo-napięciowej; nie są elementami, które z zasady tworzą sprzężenie poprzez strumień magnetyczny. Owszem, każda ścieżka z prądem wytwarza pole, ale w praktyce i w ujęciu elementów obwodu sprzężenie magnetyczne dotyczy elementów indukcyjnych (cewek/uzwojeń).
- "Rezystory" służą głównie do ograniczania prądu i rozpraszania energii w postaci ciepła. Nie są projektowane jako elementy wytwarzające użyteczny strumień magnetyczny do sprzęgania z innym elementem.
- "Tranzystory" są elementami aktywnymi sterowanymi elektrycznie (prądowo lub napięciowo). Ich podstawowy mechanizm działania nie polega na sprzężeniu magnetycznym, lecz na zjawiskach w złączu półprzewodnikowym i sterowaniu przewodnictwem.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "sprzężenie magnetyczne", myśl o układach typu cewka–cewka (transformator, cewki sprzęgające, dławiki sprzężone). Dla porównania sprzężenie pojemnościowe dotyczy głównie elementów i struktur o pojemności (kondensatory, bliskie równoległe przewodniki).
