Pędzenie warzyw (wymuszanie) polega na uzyskaniu plonu w warunkach sztucznie stworzonych, zwykle poza naturalnym terminem zbioru. W praktyce wykorzystuje się zgromadzone w organach zapasowych substancje (np. w korzeniach lub cebulach) i stwarza warunki sprzyjające szybkiemu odrostowi. Często ogranicza się dostęp światła, aby uzyskać delikatniejsze, jaśniejsze i mniej gorzkie części jadalne.
Dlaczego poprawne są: szczypiorek i cykoria sałatowa?
- Cykoria sałatowa jest klasycznym przykładem warzywa uprawianego na korzenie, a następnie pędzonego w celu uzyskania zgrubiałych, delikatnych główek/rozet do spożycia.
- Szczypiorek można uzyskiwać poza sezonem przez wymuszenie odrostu z organów podziemnych (np. cebul), co odpowiada idei pędzenia w produkcji ogrodniczej.
Dlaczego pozostałe propozycje są nieprawidłowe?
- Pomidor jest zwykle produkowany z rozsady i uprawiany w polu lub pod osłonami; całoroczność wynika z technologii uprawy i ogrzewania, a nie z typowego pędzenia organów spichrzowych. Rabarbar bywa kojarzony z wymuszaniem, ale zestaw odpowiedzi ma wskazać parę jednoznacznie "warzywniczą" dla pędzenia.
- Marchew i pietruszka są głównie warzywami korzeniowymi na zbiór korzeni; standardowo nie stanowią klasycznej pary do pędzenia w ujęciu szkolnym.
- Por i cebula są najczęściej uprawiane na plon polowy/ze szczypioru, ale w typowych zadaniach egzaminacyjnych nie są wskazywane jako podstawowa para "warzyw pędzonych".
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawia się cykoria, to zwykle jest to mocna przesłanka, że pytanie dotyczy pędzenia (wymuszania) w warunkach ograniczonego światła i z wykorzystaniem organów zapasowych.
