Zadanie "Sprawdzanie danych wpisywanych do pola tekstowego w czasie rzeczywistym" dotyczy natychmiastowej reakcji interfejsu na wpisy użytkownika (np. sprawdzanie długości, formatu e-mail, dozwolonych znaków, podpowiedzi). Taka walidacja może działać całkowicie w przeglądarce, ponieważ korzysta wyłącznie z danych dostępnych lokalnie w formularzu i ma głównie cel użytecznościowy (UX): szybka informacja zwrotna i ograniczenie liczby błędnych wysłań formularza.
Odpowiedź "Sprawdzenie hasła użytkownika w bazie danych powiązanej z aplikacją internetową" wymaga dostępu do bazy danych oraz do logiki uwierzytelniania. Przeglądarka nie powinna mieć bezpośrednich uprawnień do bazy, a sama weryfikacja hasła nie może polegać na mechanizmach klienckich, bo klient jest środowiskiem niezaufanym (kod można zmienić, ominąć, podmienić żądania).
Odpowiedź "Zapisanie danych pobranych z formularza w bazie danych powiązanej z aplikacją internetową" również wymaga serwera: to on przyjmuje żądanie, weryfikuje dane, autoryzuje użytkownika i dopiero potem wykonuje operację zapisu w bazie. Z perspektywy bezpieczeństwa i spójności danych zapis nie może być realizowany przez samą przeglądarkę z bezpośrednim dostępem do bazy.
Odpowiedź "Bezpieczne wyświetlenie personalizowanej zawartości strony ze względu na prawa użytkownika aplikacji" odnosi się do kontroli dostępu (autoryzacji). Nawet jeśli przeglądarka może ukryć elementy interfejsu, to nie jest to zabezpieczenie. O tym, jakie dane wolno zwrócić, musi decydować serwer na podstawie wiarygodnej sesji/tokena i reguł uprawnień. Klient może jedynie prezentować to, co serwer dopuścił do wyświetlenia.
Wskazówka egzaminacyjna: walidacja w przeglądarce poprawia wygodę, ale nie zastępuje walidacji i kontroli uprawnień po stronie serwera. Gdy w treści odpowiedzi pojawia się baza danych, hasła lub prawa użytkownika, zwykle oznacza to konieczność backendu.
