Oscyloskop analogowy jest przyrządem do obserwacji przebiegów w funkcji czasu. W wersji dwukanałowej można jednocześnie wyświetlić dwa sygnały (np. wejście i wyjście badanego układu), a następnie porównać ich wzajemne położenie na osi czasu.
Dlatego odpowiedź "przesunięcie fazowe." jest poprawna: dla sygnałów okresowych można zmierzyć różnicę czasu Δt między charakterystycznymi punktami obu przebiegów (np. maksimum, przejście przez zero przy tym samym zboczu), a następnie odnieść ją do okresu T. Zależność jest klasyczna: im większe Δt względem T, tym większe przesunięcie fazowe. Dodatkowo w oscyloskopie analogowym często wykorzystuje się tryb X‑Y (figury Lissajous) do oceny relacji fazowej dwóch sinusoid o tej samej częstotliwości.
Odpowiedź "bitową stopę błędów." jest niepoprawna, ponieważ BER to miara statystyczna jakości transmisji cyfrowej: wymaga porównania wysłanego i odebranego strumienia bitów (albo użycia testera BER) i zliczania błędów w dłuższym czasie. Sam obraz analogowego przebiegu na ekranie nie dostarcza bezpośrednio liczby błędnych bitów.
Odpowiedź "stosunek sygnału do szumu." również nie jest typowym wynikiem z analogowego oscyloskopu. Choć można jakościowo ocenić zaszumienie, wiarygodny pomiar SNR zwykle wymaga zdefiniowanego pasma, metody uśredniania oraz pomiaru mocy (np. analizator widma, mierniki poziomu) albo funkcji pomiarowych typowych dla nowoczesnych przyrządów cyfrowych.
Odpowiedź "współczynnik błędów modulacji." (EVM) dotyczy modulacji cyfrowych (QAM/PSK) i jest wyznaczany na podstawie analizy symboli w płaszczyźnie I/Q. Do tego potrzebny jest demodulator/analizator sygnałów lub wyspecjalizowane funkcje pomiarowe, a nie klasyczny analogowy oscyloskop.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawiają się miary takie jak BER lub EVM, traktuj je jako parametry telekomunikacyjne wymagające analizy danych/modulacji, a nie jako typowe pomiary "z ekranu" oscyloskopu.
