Endoskop przemysłowy (często nazywany także boroskopem) jest narzędziem do inspekcji wizualnej. Jego rolą jest dostarczenie obrazu z trudno dostępnych przestrzeni – np. wnętrza profili, zamkniętych komór lub miejsc o ograniczonej możliwości podejścia do spoiny. Dlatego poprawna jest odpowiedź: "wizualne spoin w trudno dostępnych miejscach."
W praktyce badanie endoskopowe pozwala ocenić m.in. wygląd lica spoiny, obecność nieciągłości powierzchniowych, zabrudzeń, śladów przegrzania, odprysków czy nieprawidłowego ukształtowania. Jest to jednak ocena oparta na obrazie powierzchni – nie daje wiarygodnej informacji o wadach znajdujących się wewnątrz materiału.
Dlatego odpowiedź "wewnętrznych pęknięć spoiny." jest nieprawidłowa: pęknięcia wewnętrzne wykrywa się metodami objętościowymi (np. ultradźwiękowymi) albo radiograficznymi, a nie kamerą wprowadzoną do wnętrza przestrzeni, jeśli pęknięcie nie ma ujścia na powierzchnię widoczną w obrazie.
Odpowiedź "spoin ultradźwiękami." jest błędna, bo badanie ultradźwiękowe wymaga przetwornika UT, odpowiedniego sprzężenia oraz interpretacji sygnałów; endoskop nie generuje ani nie odbiera fal ultradźwiękowych.
Odpowiedź "rentgenowskie spoin." także jest błędna: radiografia wymaga źródła promieniowania i detektora/kliszy oraz spełnienia warunków ochrony radiologicznej. Endoskop nie realizuje takiej techniki.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się endoskop/boroskop, najczęściej chodzi o oględziny (kontrolę wzrokową) w miejscach o utrudnionym dostępie, a nie o badania objętościowe.
