W tego typu zadaniach kluczowa jest zasada: profil uzyskany na detalu wynika bezpośrednio z geometrii narzędzia oraz sposobu prowadzenia elementu względem freza. Dlatego wybiera się taki frez, którego zarys (kształt części skrawającej) pozwoli uzyskać na krawędzi materiału dokładnie taki przekrój, jaki pokazano na rysunku.
Jak porównywać odpowiedzi?
- Krok 1: Wypisz charakterystyczne cechy profilu z rysunku (np. czy jest tam łuk, promień, stopień, podcięcie, faza). Im bardziej "złożony" profil, tym mniej frezów będzie pasowało.
- Krok 2: Sprawdź, czy zarys freza zawiera wszystkie te cechy w odpowiedniej kolejności (od strony krawędzi do wnętrza materiału).
- Krok 3: Odrzuć frezy, które mają elementy dodatkowe (zrobią niepożądane wcięcie) albo są zbyt proste (nie wykonają części profilu).
Dlaczego odpowiedź oznaczona jako poprawna jest właściwa? Ponieważ jej frez odpowiada geometrii profilu przedstawionego na rysunku – czyli umożliwia wykonanie całego kształtu bez pozostawienia "niewyciętych" fragmentów i bez wykonania nadmiarowych załamań.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne (typowe powody)?
- Odpowiedź 1: frez o innym promieniu/innym układzie łuków i stopni – profil po obróbce miałby inne zaokrąglenie albo inny punkt przejścia.
- Odpowiedź 2: frez z brakiem jednego elementu profilu (np. brak stopnia) – po przejściu narzędzia część profilu nie powstałaby.
- Odpowiedź 3: frez z elementem dodatkowym (np. dodatkowy wrąb) – na detalu pojawiłby się niepożądany rowek lub podcięcie.
Wskazówka egzaminacyjna: porównuj odpowiedzi "punkt po punkcie" z rysunkiem, a nie tylko ogólnym kształtem. W praktyce stolarskiej minimalna różnica promienia albo brak jednej fazy często oznacza, że element nie pasuje do łączenia lub nie spełnia wymagań estetycznych.
