Badanie lepkości w lakiernictwie dotyczy właściwości samego materiału (np. lakieru, bezbarwnego, podkładu) przed aplikacją. W praktyce warsztatowej bardzo często stosuje się przyrządy oparte o metodę wypływu: wynik jest związany z tym, jak szybko materiał wypływa przez otwór (czas wypływu), co pozwala ocenić, czy materiał ma właściwą "rzadkość/gęstość" do natrysku.
Odpowiedź "lepkości" jest poprawna, ponieważ taki przyrząd służy do kontroli przygotowania materiału: zbyt wysoka lepkość może utrudniać atomizację i powodować słabe rozlewanie, a zbyt niska lepkość może sprzyjać zaciekaniu i nadmiernemu spływaniu.
Pozostałe odpowiedzi odnoszą się do innych cech i innych metod pomiaru:
- "grubości" – grubość powłoki mierzy się miernikami grubości (np. na podłożach stalowych lub aluminiowych), a nie przyrządem do badania płynności materiału.
- "rozlewności" – rozlewność ocenia się testami rozpływu/rozlewania na płytce lub obserwacją zachowania filmu lakierowego; to zjawisko zależy m.in. od lepkości, ale nie jest tym samym parametrem.
- "chropowatości" – chropowatość dotyczy już ukształtowanej powierzchni (podłoża lub powłoki) i wymaga narzędzi takich jak profilometr, wzorce chropowatości lub metody porównawcze.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy przyrządu do badania materiału "w kubku/pojemniku" i wynikiem jest ocena płynności, najczęściej chodzi o lepkość. Gdy mowa o gotowej powłoce na karoserii, częściej pojawia się grubość, połysk lub chropowatość.
