Teodolit to klasyczny instrument geodezyjny, którego podstawowym zadaniem jest pomiar kierunków i kątów. W praktyce wykonuje się nim:
- pomiar kątów poziomych (w płaszczyźnie poziomej) – czyli zmian kierunku w planie, przydatnych np. przy wyznaczaniu osi, linii montażowych i kierunków trasowania,
- pomiar kątów pionowych (w płaszczyźnie pionowej) – czyli nachyleń/elewacji, wykorzystywanych m.in. przy kontroli ustawienia elementów i wyznaczaniu zależności wysokościowych w połączeniu z innymi metodami.
Dlatego poprawna jest odpowiedź: "wartości kątów pionowego i poziomego." – opisuje ona dokładnie te wielkości, do których teodolit został zaprojektowany.
Odpowiedź "chropowatość powierzchni." jest nieprawidłowa, ponieważ chropowatość ocenia się przyrządami profilometrycznymi (chropowatościomierz/profilometr), a nie instrumentem do pomiarów kątowych. To inna dziedzina pomiarów: mikrogeometria powierzchni.
Odpowiedź "temperaturę gazów." jest błędna, bo temperaturę mierzy się czujnikami temperatury (np. termoparami, czujnikami rezystancyjnymi) lub pirometrami; teodolit nie jest urządzeniem termometrycznym i nie ma funkcji pomiaru temperatury.
Odpowiedź "średnicę otworów." także jest błędna: średnice mierzy się narzędziami do pomiarów długości/wymiarów (np. suwmiarką, mikrometrem, średnicówką). Teodolit nie służy do pomiaru wymiarów liniowych detalu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach widzisz mieszankę: kąty, wymiary, chropowatość i temperaturę, rozpoznaj najpierw klasę przyrządu. Teodolit = instrument kątowy (kierunki i kąty), a nie przyrząd do kontroli wymiarów lub parametrów fizycznych materiału/medium.
