Zestawienie obrotów i sald (dla kont księgi głównej) jest narzędziem kontroli formalno-rachunkowej. Pokazuje salda początkowe, obroty narastająco po stronie Wn i Ma oraz salda końcowe. Dzięki temu pozwala sprawdzić, czy księgi "bilansują się" oraz czy obroty i salda są poprawnie podsumowane.
Nie wszystkie błędy księgowe da się jednak wykryć tą metodą. Błąd pominięcia księgowania operacji gospodarczej oznacza, że zdarzenie w ogóle nie zostało ujęte w księgach. Skoro nie ma zapisu ani po stronie Wn, ani po stronie Ma, to nie powstaje różnica, którą zestawienie mogłoby ujawnić. Zestawienie bada zgodność tego, co zostało zapisane, a nie kompletność ujęcia wszystkich zdarzeń.
Natomiast błędy takie jak arytmetyczne nieprawidłowe zsumowanie obrotów mogą ujawnić się w zestawieniu, bo prowadzą do niespójności kwot (np. inne sumy obrotów niż wynikające z zapisów) i w konsekwencji do rozbieżności kontrolnych. Podobnie, gdy operację zaksięgowano niezgodnie z regułą podwójnego zapisu (np. zaksięgowano tylko jedną stronę lub w różnych kwotach), suma obrotów Wn i Ma przestaje się zgadzać, co zestawienie może wykazać.
Błąd wpisania salda początkowego po niewłaściwej stronie również dotyczy poprawności zapisów na koncie i może wpływać na prezentowane salda/obroty, więc bywa wychwytywany w ramach uzgodnień. Kluczowa zasada egzaminacyjna: zestawienie obrotów i sald służy do kontroli zgodności i rachunkowej poprawności ksiąg, ale nie zastępuje procedur zapewniających kompletność ewidencji (np. kontroli dokumentów źródłowych, ciągłości numeracji, uzgodnień z rejestrami pomocniczymi).
