W instalacjach gazowych z rur stalowych "czarnych" (nieocynkowanych) ochrona antykorozyjna jest ważnym etapem robót, ale musi być wykonana w odpowiedniej kolejności technologicznej. Najpierw montuje się instalację, a następnie wykonuje się główną próbę szczelności. Dopiero po uzyskaniu pozytywnego wyniku sensowne jest wykonywanie trwałych zabezpieczeń powierzchni (np. malarskich), ponieważ potwierdzono, że układ jest szczelny.
Odpowiedź "przeprowadzeniu głównej próby szczelności z pozytywnym wynikiem" jest właściwa, bo:
- podczas próby szczelności trzeba mieć możliwość oględzin i kontroli połączeń; wykonanie powłoki wcześniej może utrudniać zauważenie nieszczelności,
- w razie wykrycia nieszczelności konieczne są poprawki (rozkręcanie/ponowne skręcanie, doszczelnianie, spawanie), a to mogłoby zniszczyć świeżo wykonaną powłokę i wymuszać jej odtwarzanie,
- po potwierdzeniu szczelności ogranicza się ryzyko "podwójnej pracy" i łatwiej utrzymać jakość zabezpieczenia.
Pozostałe odpowiedzi opisują etapy zbyt późne lub nieadekwatne:
- "odpowietrzeniu i napełnieniu instalacji paliwem gazowym" – to czynności uruchomieniowe, wykonywane dopiero po zakończeniu badań i przygotowaniu instalacji do użytkowania; nie powinny wyprzedzać podstawowej weryfikacji szczelności.
- "przeprowadzeniu końcowego odbioru technicznego instalacji" – odbiór jest momentem potwierdzania spełnienia wymagań i kompletności robót; zabezpieczenie antykorozyjne jest elementem robót, które zwykle muszą być już wykonane przed odbiorem.
- "przekazaniu instalacji do eksploatacji" – to etap końcowy, po którym instalacja jest użytkowana; wykonywanie wtedy zabezpieczeń byłoby spóźnione i organizacyjnie nieprawidłowe.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy "po jakim etapie wykonać zabezpieczenie/powłokę", najpierw sprawdź, czy wcześniej nie powinno być przeprowadzone badanie (np. szczelności), które wymaga dostępu do połączeń i możliwości kontroli.
