Opis w pytaniu wskazuje na zabieg, w którym usuwa się miażgę komorową, natomiast miażgę korzeniową (kanałową) pozostawia się i odpowiednio zabezpiecza (zaopatruje) materiałem leczniczym/opatrunkowym. Taki schemat odpowiada pojęciu amputacji przyżyciowej (często kojarzonej także z pulpotomią), czyli zabiegowi wykonywanemu przy żywej miazdze.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do opisu?
- "Ekstyrpacja przyżyciowa" oznacza usunięcie miazgi w warunkach żywotności, ale dotyczy usunięcia miazgi z kanałów korzeniowych (czyli w praktyce dąży do całkowitego usunięcia miazgi), a nie pozostawienia miazgi korzeniowej.
- "Ekstyrpacja mortalna" odnosi się do usunięcia miazgi po jej uprzednim uśmierceniu (dewitalizacji). To inna koncepcja postępowania niż usunięcie miazgi komorowej w znieczuleniu i pozostawienie miazgi kanałowej.
- "Amputacja mortalna" sugeruje amputację po dewitalizacji, czyli bez zachowania żywotności tkanki. W pytaniu natomiast kluczowe jest pozostawienie miazgi korzeniowej po zaopatrzeniu, co odpowiada zabiegowi przyżyciowemu (z celem zachowania żywotnej tkanki w kanałach).
Wskazówka egzaminacyjna: w tego typu pytaniach najważniejsze są dwa słowa-klucze: "komorowej" (co jest usuwane) oraz "pozostawieniu korzeniowej" (co zostaje). Jeśli zostaje miazga kanałowa, myśl o amputacji; jeśli usuwa się miazgę z kanałów, myśl o ekstyrpacji. Osobno rozróżniaj tryb przyżyciowy (z zachowaniem żywotności) i mortalny (po dewitalizacji).
