KWALIFIKACJA LES2 - CZERWIEC 2019

PYTANIE NR 7.
Zabiegiem kontrolnym pozwalającym na określenie zagrożenia drzewostanów sosnowych ze strony barczatki sosnówki jest
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Lepowanie drzew jest zabiegiem kontrolnym pozwalającym ocenić poziom zagrożenia drzewostanów sosnowych przez barczatkę sosnówkę, ponieważ polega na praktycznej kontroli obecności i aktywności owadów w terenie. Pozostałe metody odnoszą się do innych sposobów obserwacji (np. odłowu lub poszukiwań w określonych warstwach lasu).

Pełne wyjaśnienie:

W ochronie lasu "zabieg kontrolny" oznacza działanie terenowe służące do oceny zagrożenia i wczesnego wykrycia ryzyka pojawu szkodnika, zanim podejmie się decyzje o ewentualnych działaniach ochronnych. W tym ujęciu właściwą odpowiedzią jest "lepowanie drzew", czyli zastosowanie lepu jako metody kontroli/monitoringu, która pozwala w praktyce stwierdzić obecność i nasilenie aktywności owadów w drzewostanie.

Odpowiedź "wykładanie pułapek feromonowych" bywa intuicyjnie wybierana, bo feromony kojarzą się z monitoringiem szkodników, jednak nie każdy szkodnik i nie każdy cel obserwacji są w typowy sposób realizowane tą metodą. W zadaniu pytanie dotyczy konkretnego gatunku i wskazanego rodzaju zabiegu kontrolnego.

Odpowiedzi "poszukiwanie kokonów w runie leśnym" oraz "poszukiwanie kokonów w koronach drzew" opisują lustracje ukierunkowane na znalezienie określonych stadiów rozwojowych w danych warstwach środowiska. Same w sobie mogą być elementem obserwacji terenowej, ale w tym pytaniu nie stanowią właściwie nazwanego zabiegu kontrolnego wskazanego dla oceny zagrożenia barczatką sosnówką.

Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o zabieg kontrolny zwracaj uwagę, czy odpowiedź opisuje konkretną, nazwaną metodę kontroli stosowaną jako standardowy sposób oceny ryzyka, a nie tylko ogólne "szukanie" śladów w wybranym miejscu.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Zabieg kontrolny to działanie terenowe służące do oceny zagrożenia (np. przez szkodniki) i zebrania danych o ich występowaniu. Nie jest jeszcze zwalczaniem, tylko monitorowaniem, które pomaga zdecydować, czy potrzebne są dalsze kroki i jak duże jest ryzyko dla drzewostanu.
Lepowanie polega na zastosowaniu lepu na pniach lub elementach kontrolnych tak, by rejestrować obecność owadów. Wynik (obecność/liczba osobników) jest sygnałem o aktywności szkodnika w danym miejscu i czasie, co wspiera ocenę zagrożenia oraz planowanie dalszych obserwacji.
Pułapki feromonowe są bardzo popularne, ale są skuteczne głównie wtedy, gdy dla danego gatunku stosuje się sprawdzony atraktant i ustaloną metodykę interpretacji odłowów. W pytaniu egzaminacyjnym liczy się zgodność metody z konkretnym szkodnikiem i nazwanym zabiegiem kontrolnym.
"Zagrożenie drzewostanu" to ryzyko, że szkodnik wystąpi w liczebności powodującej istotne szkody (np. ubytek aparatu asymilacyjnego, osłabienie drzew, spadek przyrostu). Ocena zagrożenia opiera się na monitoringu i lustracjach, a nie na pojedynczej obserwacji przypadkowej.
Częsty błąd polega na wybieraniu "modnie brzmiących" metod (np. feromony) bez sprawdzenia, czy w pytaniu chodzi o konkretny zabieg kontrolny. Inny błąd to utożsamianie każdej lustracji (szukanie stadiów w runie/koronach) z właściwą metodą monitoringu wskazaną dla danego gatunku.
Monitoring zbiera informacje: czy szkodnik jest obecny, jak liczny i jakie jest ryzyko szkód. Zwalczanie to działania ograniczające liczebność (mechaniczne, biologiczne, chemiczne) podejmowane po ocenie sytuacji. W pytaniach egzaminacyjnych słowa "kontrolny", "ocena zagrożenia" zwykle wskazują na monitoring.
Nie zawsze. Poszukiwanie kokonów może dać informacje o obecności danego stadium, ale jego przydatność zależy od biologii gatunku, miejsca przepoczwarczenia oraz możliwości skutecznej lustracji. W testach ważne jest, czy metoda jest typowym, nazwanym zabiegiem kontrolnym dla wskazanego szkodnika.
W praktyce wykonuje się kolejne lustracje i potwierdza dane w czasie, ocenia się zasięg zagrożenia, a następnie dobiera działania zgodne z zasadami ochrony lasu (organizacyjne, biologiczne lub inne). Kluczowe jest udokumentowanie obserwacji i przekazanie informacji osobom odpowiedzialnym za ochronę drzewostanów.
Wykonuje się je w okresach aktywności szkodnika oraz wtedy, gdy istnieją przesłanki ryzyka (np. wcześniejsze pojawy w okolicy, sprzyjające warunki). Terminy zależą od biologii gatunku i lokalnych warunków. Na egzaminie ważniejsze jest rozpoznanie właściwej metody niż pamięciowe daty.
Ucz się parami: szkodnik ↔ metoda monitoringu. Twórz krótkie fiszki z nazwą gatunku i typowym zabiegiem kontrolnym oraz tym, co obserwujesz (osobniki, ślady żerowania, stadia). Pomaga też praca na zdjęciach/atlasach i rozwiązywanie testów z uzasadnieniami.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 37% zdających egzamin. bardzo trudne

Według specjalistów z branży: "Pozostałe metody odnoszą się do innych sposobów obserwacji (np. odłowu lub poszukiwań w określonych warstwach lasu)."

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z entomologii leśnej dla technikum leśnego
  • Materiały dydaktyczne z ochrony lasu (monitoring, lustracje, metody kontroli)
  • Instrukcje i poradniki metodyczne nadleśnictw dotyczące obserwacji szkodników (jeśli dostępne w szkole)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego