Oznaczenie TAMPER w czujkach PIR (i szerzej: w elementach SSWiN) odnosi się do obwodu antysabotażowego. Jest to osobna para zacisków przeznaczona do podłączenia styku sabotażowego (mikrowyłącznika w obudowie). Taki styk nadzoruje, czy czujka nie została otwarta, oderwana od podłoża lub w inny sposób naruszona mechanicznie.
Typowa logika pracy jest prosta: gdy obudowa jest prawidłowo zamknięta i zamontowana, styk sabotażowy utrzymuje obwód w stanie normalnym (zwykle jako obwód zamknięty). Próba otwarcia obudowy powoduje zmianę stanu styku (najczęściej rozwarcie), co centrala interpretuje jako sabotaż i może wywołać alarm, pamięć zdarzeń lub komunikat serwisowy.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "zwiększenia czułości czujki" – regulacja czułości w czujkach PIR jest realizowana elementem nastawczym (np. potencjometrem oznaczanym często jako SENS), a nie przez zaciski przyłączeniowe. Zaciski służą do połączeń elektrycznych z instalacją.
- "podłączenia zasilania czujki" – zasilanie jest prowadzone do zacisków opisanych jako napięcie zasilania (często 12V z oznaczeniem + i −). TAMPER nie jest wejściem zasilania i nie powinien być do niego wykorzystywany.
- "zmiany funkcji czujki" – zmiana trybów bywa realizowana zworkami lub ustawieniami, ale nie jest standardową funkcją zacisków TAMPER. Te zaciski mają jedno konkretne zadanie: sygnalizację ingerencji w urządzenie.
W praktyce instalatorskiej prowadzi się więc osobną parę przewodów (lub odpowiednie włączenie w pętlę) do TAMPER, aby centrala stale nadzorowała czujkę także pod kątem sabotażu, niezależnie od samej detekcji ruchu.
