W górnictwie rozróżnia się zagrożenia naturalne oraz zagrożenia wywołane technologią robót (od działalności człowieka). Kluczowe kryterium to źródło powstania: czy niebezpieczeństwo wynika z cech górotworu i złoża, czy jest skutkiem zastosowanej metody urabiania, transportu lub robót strzałowych.
Odpowiedź "rozrzutem odłamków skalnych" nie jest zagrożeniem naturalnym, ponieważ rozrzut jest typowym następstwem robót strzałowych (energia wybuchu, wyrzut urobku/odłamków, oddziaływanie fali i gazów postrzałowych). To zagrożenie ma charakter technologiczny i ogranicza się je m.in. przez właściwy dobór ładunku, siatki otworów, osłony/maty, wyznaczenie strefy niebezpiecznej i organizację prac.
Pozostałe odpowiedzi opisują zjawiska, które klasycznie zalicza się do zagrożeń naturalnych, bo są związane z właściwościami ośrodka skalnego i nagromadzeniem energii/mediów w górotworze:
- "wybuchem pyłu węglowego" – zagrożenie wynikające z obecności pyłu i jego właściwości wybuchowych; w praktyce wymaga działań profilaktycznych (ograniczanie zapylenia, procedury porządkowe i technologiczne).
- "wyrzutem gazów i skał" – gwałtowne uwolnienie gazów wraz z materiałem skalnym, powiązane z naprężeniami i warunkami geologicznymi.
- "osuwiskowego" – osuwiska i utrata stateczności skarp są naturalnym (geotechnicznym) zagrożeniem szczególnie istotnym w odkrywkach; zależą od budowy geologicznej, zawodnienia, nachylenia skarp i warunków eksploatacji.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedzi pojawia się skutek konkretnej operacji (np. strzelania, pracy maszyn, transportu), zwykle jest to zagrożenie technologiczne. Gdy opis dotyczy zjawiska "samorzutnego" związanego z górotworem (gazy, naprężenia, stateczność skarp) – częściej mowa o zagrożeniu naturalnym.
