W tym zadaniu trzeba obliczyć opłatę za usługę wodną – pobór wód podziemnych. Zgodnie z podaną metodą obliczeń opłata (zmienna) jest iloczynem trzech elementów:
- ilości pobranej wody [m³],
- jednostkowej stawki opłaty [zł/m³] właściwej dla celu poboru,
- współczynnika różnicującego (zależnego od sposobu uzdatniania).
Krok 1 – ilość wody: zakład pobrał 3000 m³.
Krok 2 – stawka jednostkowa: cel poboru to potrzeby socjalno-bytowe, więc stosuje się stawkę 0,068 zł/m³ (nie stawkę "ogólną" 0,115 zł/m³ i nie stawkę dla produkcji żywności 0,097 zł/m³).
Krok 3 – współczynnik uzdatniania: zastosowano odżelazianie (1,25) oraz odmanganianie (1,0). Kluczowa zasada mówi, że gdy jest kilka procesów, do obliczeń przyjmuje się proces o najwyższym współczynniku. Zatem wybieramy 1,25.
Obliczenie:
Opłata = 3000 m³ × 0,068 zł/m³ × 1,25 = 3000 × 0,085 = 255,00 zł.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 204,00 zł – typowo wynika z pominięcia współczynnika (3000 × 0,068 = 204) albo błędnego założenia, że uzdatnianie nie wpływa na opłatę.
- 102,00 zł – wskazuje na dodatkowe, nieuprawnione "zmniejszanie" wyniku (np. dzielenie przez 2) lub błędne użycie innej zasady doboru współczynnika.
- 408,00 zł – często pojawia się, gdy ktoś bierze najwyższy współczynnik, ale myli stawkę (np. używa stawki ogólnej 0,115 zł/m³: 3000 × 0,115 = 345, a po dalszych błędach rachunkowych wynik rośnie) albo niepoprawnie "składa" procesy uzdatniania.
Na egzaminie warto zawsze sprawdzić: (1) czy stawka odpowiada celowi poboru, (2) czy współczynnik jest wybrany zgodnie z regułą "najwyższego", (3) czy jednostki dają wynik w zł.