W organizacji produkcji odzieżowej transport wewnętrzny (międzyoperacyjny) ma wspierać ciągły i uporządkowany przepływ półproduktów oraz wyrobów między stanowiskami. Dlatego właściwe jest przekazywanie koszulek na stanowiska zgodnie z kolejnością etapów produkcji – dokładnie tak, jak wynika to z technologii i marszruty (następstwa operacji).
Takie rozwiązanie:
- utrzymuje właściwe następstwo operacji (nie da się wykonać czynności "późniejszej" bez "wcześniejszej"),
- ogranicza przestoje i oczekiwanie na półprodukt, bo stanowiska dostają pracę wtedy, gdy mogą ją wykonać,
- zmniejsza ryzyko pomyłek organizacyjnych (mieszanie partii, gubienie kompletów, błędne przekazania),
- ułatwia kontrolę jakości międzyoperacyjnej, bo wiadomo, na jakim etapie jest partia.
Odpowiedź "Przekazać wszystkie koszulki na jedno stanowisko jednocześnie" jest błędna, bo tworzy zator (WIP) i blokuje przepływ: jedno stanowisko zostaje przeciążone, a kolejne nie mają materiału do pracy w odpowiednim czasie.
Odpowiedź "Przekazać koszulki na różne stanowiska jednocześnie, niezależnie od etapu produkcji" jest błędna, ponieważ ignoruje zależności technologiczne. Część stanowisk otrzyma wyrób, którego nie da się jeszcze obrabiać, co generuje odkładanie, mieszanie i niepotrzebne manipulacje.
Odpowiedź "Przekazać koszulki na stanowiska według własnego uznania" jest błędna, bo zastępuje plan procesu przypadkowym działaniem. W praktyce prowadzi to do trudności w rozliczeniu produkcji, wzrostu liczby błędów i spadku wydajności.
Na egzaminie warto pamiętać zasadę: transport wewnętrzny ma wspierać przebieg procesu, a nie go komplikować. Jeśli pytanie mówi "zgodnie z przebiegiem procesu produkcyjnego", szukaj odpowiedzi odnoszącej się do kolejności operacji.
