W zadaniach o "maksymalnej liczbie elementów z arkusza" najpewniejszą metodą jest policzenie pól (powierzchni), a następnie sprawdzenie, czy elementy da się ułożyć bez nakładania i bez wystawania poza arkusz.
1) Pole zakupionego styrogumu
Arkusz ma wymiary 1,5 m × 1,5 m, czyli jest kwadratem.
Pole: 1,5 × 1,5 = 2,25 m².
2) Pole materiału potrzebnego na jedną parę podeszew
Na jedną parę potrzeba 0,5 m × 0,5 m.
Pole: 0,5 × 0,5 = 0,25 m².
3) Ile takich "kwadratów" mieści się w arkuszu?
Dzielimy pole arkusza przez pole jednej pary:
2,25 / 0,25 = 9.
4) Kontrola praktyczna (rozkrój)
Można też spojrzeć na boki: 1,5 m / 0,5 m = 3. To oznacza, że wzdłuż jednego boku mieszczą się 3 formatki, a wzdłuż drugiego boku również 3. Razem 3 × 3 = 9 par. Taki układ minimalizuje odpady, bo formatki idealnie wypełniają arkusz.
Dlaczego pozostałe wyniki są błędne?
- "7 par podeszew" i "8 par podeszew" pojawiają się zwykle wtedy, gdy ktoś zakłada straty materiału mimo braku takiej informacji w treści albo myli obliczenia pola.
- "6 par podeszew" bywa skutkiem policzenia tylko jednego wymiaru (np. 1,5/0,5 = 3) i pomnożenia przez 2 zamiast przez 3, albo mylenia par z pojedynczymi sztukami.
W kontekście pracy technika ortopedy warto pamiętać: takie rachunki pomagają planować zakupy i rozkrój materiałów (np. do podeszw, wkładek czy elementów odciążających), co wpływa na koszt i czas wykonania wyrobu.
