W turbinie wiatrowej strumień poruszającego się powietrza oddaje część swojej energii kinetycznej elementom wirującym. Ta odebrana energia nie "znika", tylko zgodnie z zasadą zachowania energii zostaje przekształcona w inne formy: energię mechaniczną obrotu wału, następnie energię elektryczną w generatorze oraz w straty (ciepło w przekładni i generatorze, hałas, turbulencje).
Dlatego stwierdzenie "Energia kinetyczna wiatru zawsze maleje po napędzeniu turbiny" opisuje prawidłowy kierunek zmiany w sensie bilansu energetycznego: skoro turbina pobiera energię ze strumienia, to strumień za turbiną ma mniejszą energię kinetyczną (co odpowiada mniejszej średniej prędkości wiatru w śladzie za turbiną).
Pozostałe odpowiedzi są błędne z typowych powodów:
- "Energia kinetyczna wiatru zawsze wzrasta po napędzeniu turbiny." — byłoby to sprzeczne z bilansem: turbina nie jest źródłem energii dla wiatru, tylko odbiornikiem. Wzrost wymagałby dopływu energii z zewnątrz do strumienia powietrza.
- "Energia kinetyczna wiatru pozostaje niezmieniona po napędzeniu turbiny." — gdyby była niezmienna, turbina nie mogłaby uzyskać mocy z wiatru (nie byłoby "z czego" pobrać energii w ujęciu energetycznym). W praktyce część energii jest zawsze odbierana i rozpraszana.
- "Energia kinetyczna wiatru zawsze jest równa zero po napędzeniu turbiny." — turbina nie zatrzymuje całkowicie przepływu; za wirnikiem powietrze nadal się porusza. Całkowite wyzerowanie energii kinetycznej oznaczałoby zatrzymanie strumienia, co nie odpowiada rzeczywistemu działaniu turbiny.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści jest informacja, że energia ruchu (tu: wiatru) jest wykorzystywana do napędu urządzenia, to poprawny wniosek z zasady zachowania energii brzmi: energia tego ruchu musi się zmniejszyć o część przekazaną na pracę i straty.
